Chapter 47
Eve's POV
Pakiramdam ko sasabog ang ulo ko sa sobrang daming iniisip. Naguguluhan na talaga ako sa mga nangyayari sa'kin. Hindi ko maintindihan. Damn it! Bakit wala akong maalala? Paking tape naman!
"Para siyang zombie oh, anyari ba diyan? Parang wala sa sarili." Bulong no'ng dalawang estudyanting nakasabay ko sa paglalakad.
"Nabaliw na ata," rinig ko pang bulong no'ng kasama niya.
"Eh, ano naman kung wala ako sa sarili? Paking tape! Mga chismosa! Kung makapagbulong-bulungan kayo parang wala ako dito! Mga pakialamera! Go and get a life, stupidents!" Sigaw ko sa kanila.
Napatakbo naman sila nang mabasag ang isa sa mga bintana sa hallway. What the? Paanong nabasag? Hindi ko naman binato, isa pa wala naman akong nakitang nambato mula sa labas. Damn! Minumulto na ata ako dito.
