Chapter 29

2894 Words

-Belleyel- Nakingiti ako habang pinagmamasdan ang papalubog na araw sa aking kinaroroonan. Looking at the sunset can really calm your system and I cannot stop myself from smiling upon watching the sky that is now darkening. "Maganda bah?" Tumingin ako sa aking ina na kakarating lang habang hawak sa isang kamay ang isang tasa ng tsokolate. Tumango ako bilang tugon sa kanyang tanong at tinaggap ang tasa na kanyang inaabot. "It calms my system." Mahinang tugon ko. She walked near me and sat beside me to join me in witnessing the sunset. "Whenever I am sad, I always look at the sunset to clear all my thoughts." Humigop siya sa kanyang kape saka nagpatuloy sa pagsasalita. "Pero kahit anong pigil ko sa pag-iisip sa iyo, sa kanya...ay kusang lumilitaw pa rin kayo sa aking utak." Hindi ko na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD