AMANDA
"I love you as my daughter."
Kitang kita ko sa kanyang mga mata ang sinseridad sa kanyang sinabi. Hindi ko agad mabuo sa isipan ko ang mga tamang sasabihin sa kanyang tinuran pero sa totoo lang ay wala naman talaga akong mahagilap na mga salita para sumagot sa kanya.
Imbes na sumagot ay umiwas na lamang ako ng tingin sa kanya at saka nagpatuloy sa paglalakad papasok sa kanyang kotse.
"I am tired, I want to go home," mahina kong wika.
Binuksan ko ang pintuan ng kotse at saka ako pumasok at naupo sa likurang bahagi.
Tiningnan ko siya mula sa tinted na glass ng sasakyan at nakatingin lang siya sa direksyon ko as if nakikita niya ako sa loob. Umirap lang ako at bumuntong hininga.
Maya maya ay sumakay na siya sa driver's seat at nagpaandar nito. Susunduin pa namin si Travis sa kanyang eskwelahan kaya't magtatagal pa talaga ako na malapit sa kanya.
I really don't feel so comfortable being too close to him, para akong napapaso.
Wala na akong imik nang simulan na niyang magmaneho ng sasakyan. Hindi na rin ako nagsalita pa, kaya't upang hindi na niya ako pansinin ay natulog na lang ako.
NAGISING ako sa mahihinang tapik sa aking tuhod.
"We're home," ani Travis.
Naalimpungatan ako at tumingin sa paligid. Yes, nasa bahay na kami. Nakatingin si Travis sa akin na ngayon ay nasa harapang upuan.
"Are you okay?" He asked saka tinanggal ang seatbelt niya.
Hindi ako kaagad sumagot. Imbes ay inayos ko ang sarili ko at kinuha ang bag sa tabi ko at akmang lalabas.
"Okay lang ako Travis. But when I am home, hindi ko alam kung okay pa ako." Pagkasabi niyon ay agad na akong bumaba ng sasakyan.
Emmanuel is there, talking to someone and I guess kausap niya si Mommy mula sa kanyang cellphone. He is standing in front of the house, sa daraanan ko.
"Excuse..." hindi ko kaagad nasabi ang sasabihin ko dahil itinapat niya sa akin ang kanyang phone with a loud speaker.
"Your mom," he said.
Tumingin muna ako sa kanya bago tumingin sa phone na naka phone call.
"Why?" I asked.
"I just want you to know that I am happy to see you in your uniform," magiliw niyang wika.
Nagtaka ako dahil wala naman akong naaalala na nagsend ako sa kanya ng picture ko today at hindi naman ako nag-take ng pictures maghapon.
"Who sent you my photos?" I asked in curiosity.
"Your dad," she replied.
Kaagad akong tumingin kay Emmanuel na ngayon ay nakatingin na rin pala sa akin.
Umirap lang ako at saka nagpaalam.
"I am tired, I have to go." Iyon lang at nagpatuloy na ako sa paglalakad.
Ngunit bago ko buksan ang pintuan ay narinig ko pa ang boses ni Emmanuel mula sa aking likuran.
"You looked beautiful in your uniform, my daughter."
Nahinto ako sa paglalakad nang dahil sa baritono niyang boses sa pagkakasabi niya nito. I wonder if nasa linya pa rin si mommy nang sabihin niya ang mga salitang iyon.
Hindi na ako lumingon pa at nagpatuloy na ako sa pagbukas ng pintuan at pumasok sa loob.
KINAGABIHAN ay hindi pa ako bumababa para kumain. Alas otso nang paulit-ulit na kumatok si Travis sa pintuan ng kwarto ko upang sa gano'n ay tawagin akong kumain ng hapunan.
Ngunit gano'n din ay paulit-ulit din akong hindi nagsasalita at sumasagot kahit na gising naman ako.
Makailang saglit pa ay bigla na lang bumukas ang pintuan kong naka-lock. Iniluwa nito si Emmanuel na kaagad pumasok sa kwarto ko.
Nakabalikwas ako ng bangon dahil nakasuot lang ako ng bra at panty, tinatamad pa kasi akong magbihis at nakahiga lang ako sa aking kama.
"Sinong may sabi sa'yo na pwede ka na lang basta bastang pumasok dito?" Nagulat at nagagalit kong wika habang hinihila ko ang kumot na pangtakip sa aking katawan.
Ang akala ko ay mahihiya siya dahil naka bra and panty lang ako pero hindi, dahil nanatili siyang nakatayo sa aking harapan at tumingin lang sa akin.
"I told Travis to call you many times and since you're not following, I came here to let you know that I am pissed off," nasa tono talaga niya ang galit at mababanaag sa kanyang mukha ang galit sa akin.
Umigting ang kanyang panga at kitang kita ko ang pagkislot ng muscle sa kanyang biceps dahil nakasuot siya ng sando na kulay itim at fit iyon sa kanyang katawan.
I didn't answer him back, instead ay ipinulupot ko muna ang kumot sa aking katawan at naghanap ng masusuot na damit sa aking cabinet.
"Would you mind to get out of my room, magbibihis ako," maya maya ay sinabi ko.
Ngunit tila ba wala siyang naririnig sa akin. Kaya naman lumingon ako at tiningnan siyang nakatayo lang talaga at hindi ko mawari kung ano ang ekspresyon niya.
"What?" I asked dahil wala pa rin siyang sinasabi.
Kinakabahan ako sa mga ganitong estado ng kanyang emosyon.
"If you remain hardheaded, I don't know if what can I do to remove your horns," pagbabanta niya.
Nabigla ako sa kanyang sinabi sa akin. Hindi ko alam kung matatakot ako o masusurpresa sa mga tinuran niya dahil parang unti-unti nang lumalabas ang sarili niyang kulay.
"Then do whatever you want, pero hindi mababago no'n ang katotohanan na hindi ikaw ang daddy ko," pagtataray ko.
Nagkrus ang kanyang kamay at saka tumitig lang sa akin habang nagbibihis ako.
"If you were my daughter, hindi ka magiging ganyan katapang, Amanda," dagdag pa niya.
"That's it, hindi mo ako anak, kaya't huwag kang umasta na parang ikaw ang daddy ko. No one can replace my dad," sabad ko pa.
Napalunok siya at nakita ko ang pagtaas-baba ng kanyang Adam's apple.
"Bueno, bumaba ka na at kakain na tayo. We will be waiting for you." Nauna na siyang bumaba at naiwan akong nag-aayos ng aking sarili.
ALAS ONSE ng gabi nang magising ako sa aking kama. Hindi na naman ako dalawin ng antok matapos kong magising. Kaya naman nagdecide akong bumaba sa kusina upang magtimpla ng gatas na maiinom upang makatulong sa aking pagtulog.
Pagbaba ko sa hagdan ay narinig ko ang pag-uusap ng dalawang tao sa sala ng bahay.
Iniwan ko ang aking tsinelas sa hagdan upang sa gano'n ay hindi nila ako marinig kung naroon pa sila.
At dahil bukas ang chandelier sa sala ay natanaw ko kung sino ang nag-uusap.
I saw my stepdad holding the handa of someone I know from the university. Kaklase ko siya sa PE at isa siya sa mga nasa harapan kanina, and I guess malagkit ang tingin niya kay Emmanuel.
"Carla, you shouldn't be here. Pamamahay ito ng asawa ko and the moment na malaman niyang narito ka at lasing ay baka hindi ka niya santuhin kahit pa mayor ang daddy mo," mahinang wika ni Emmanuel.
Nakasuot ang stepdad ko ng black pajamas at itim na sando, batak ang muscles niya dahil sa suot niyang fit sa kanya.
"I just want to see you, Emmanuel. Alam mo namang gustong gusto kita, noon pa. And I want to experience you, I want to taste heaven with you please!" Lasing na wika ng babae.
Damn, even this girl, patay na patay sa stepdad ko. I can't imagine kung bakit nagkakandarapa ang mga babae sa kanya.
But the reason is clear, ang hot at ang gwapo pa rin naman talaga ng stepdad ko sa edad niyang ito. And I can still remember the night how my mom screams and moans his name, at nang makita ko si Emmanuel na naka hubo at hubad sa kusina nang gabing iyon.
Inalog ko ang ulo ko sa kaisipan na iyon. Pilit kong binubura ang imahe niyang walang saplot sa isipan ko ngunit hindi talaga matanggal.
Umupo ako sa isang baitang ng hagdan at patuloy na nakinig sa kanila.
"You know I can't do that. You're my student, besides, I have a wife now. Hindi kita maaaring patulan," ani Emmanuel.
"Just please give what I want, Emmanuel," pagmamakaawa ng babaeng nagngangalang Carla.
"What do you want?"
"I want you, inside me tonight," malakas ang kompyansang wika ni Carla.
Napatakip ako ng aking bibig sa aking narinig. Damn, she's so bold. Ang lakas ng loob niyang sabihin iyon sa teacher niya at sa lalaking may asawa.
"You know what, you're drunk. Umalis ka na bago pa ako tumawag sa daddy mo at sabihin ang mga ginagawa mo." Pilit niyang itinutulak palayo ang babae.
"No. I can't go home not having what I want. Ibigay mo muna ang gusto ko bago ako umalis."
"Right here?" Emmanuel asked.
Huwag niyang sabihin na...na...he will f**k that damn Carla sa sala ng bahay namin? Gosh.
"Yes, right here," sagot ni Carla.
Hindi kaagad nakasagot si Emmanuel.
At nang biglang sunggaban ni Carla ang leeg ni Emmanuel ay nakatayo lang ito na parang estatwa at hinahayaan ang babae. Hindi ko kinaya ang sumunod kong nakita dahil itinaas pa ng babae ang suot niyang sando hanggang sa dibdib at sinuso ang matipunong dibdib ng aking stepdad.
At gano'n pa rin, wala pa ring reaksyon ang aking stepdad.
Pero nang akmang huhubaran na siya ni Carla ay pinigilan niya ito.
"Stop, Carla. Stop this." Umatras siya sa gano'ng estado, nakataas pa rin ang damit niya hanggang sa dibdib.
"Why?"
"I can't do this. Go home, or else, kakaladkarin kitang pauwi."
Tumayo ng maayos ang babaeng gulo gulo na ang buhok at halatang galing sa bar, hindi tuwid ang kanyang tayo dahil halatang lasing.
"Hindi iisa ang araw, Emmanuel. Remember this." Pagkasabi niya nito ay saka siya umalis.
Naiwan si Emmanuel sa sala at inayos ang kanyang sarili.
Dahan-dahan akong naglakad paakyat ngunit nakakadalawang hakbang pa lang ako ay narinig ko na ang pangalan ko mula sa kanya.
"Amanda, I know you were there. Come here," baritono ang boses niyang wika.
Napapikit na lang ako at hindi alam ang gagawin.
At nang biglang lumingon ako sa kanya ay nakita kong nakatayo siya roon, nakatingala at nakatingin sa akin.
"Why?" I asked.
"Just come here," aniya .
Wala akong ibang nagawa kundi ang sundin siya. Kaya't nang bumaba ako ay hindi ako makatingin sa kanyang mga mata.
"What did you hear and see?" He asked strictly saka ibinulsa ang mga kamay sa kanyang pajamas.
"Everything," I replied.
"Don't ever tell this to your mom," sabi pa niya.
Umikot at umandar agad ang utak ko. Bigla akong tumingin sa kanya at tumitig sa kanyang mata.
"Sa isang kondisyon," I replied.
I raised one of my brows and then buong kompyansa kong sinabi ang nais ko.
"Anong kondisyon?"
"Let me taste you, too, daddy." Inilapit ko ang aking kamay sa parte ng kanyang dibdib at pinisil ang kanyang ut*ng.
"What, Amanda?" Nabigla niyang tanong saka umatras.
"I want to taste you, Emmanuel."
"Are you crazy?"
"Yes I am. So, f*ck me just like how you do it with mom."
Hindi niya na ako nasagot dahil kaagad akong lumapit at sinunggaban ang kanyang mga labi.
I tasted his lips, and I immediately reached the heavens.