JANA's POV
TAHIMIK lang si Rafael habang nasa sofa siya at nakaupo at isa man sa amin ay hindi naisipang magbukas ng topic para makapag-usap at naakuha ang atensiyon ko sa pagtunog ng cellphone niya at may kinausap siya doon. Mayamaya ay lumapit siya sa akin.
"Si Hana," sabi ni Rafael at inabot sa akin ang cellphone.
Agad kong kinuha ang cellphone. "Hana," tawag ko sa kapatid.
"Ate," umiiyak na saubong sa kanya ni Hana, "bakit mo naman ginawa 'yon? Ate, naman eh, paano na ako kapag nawala ka." Humahagulgol na sabi ni Hana kaya parang napilipit ang puso ko sa awa sa kapatid.
"Sorry, Hana, hindi ko na kasi kinaya, eh, akala ko iyon na ang sagot para matigil na paghihirap ko." Napahikbi ako.
Narinig ko ang pagbuntonghininga ni Rafael at umupo siya sa sofa.
"Uuwi kami diyan ni Tita,
