Mysteries of Tomorrow

Chapter 19

Kath's POV

kumalas kami sa yakap at tumingin siya sa mga mata ko habang naka ngiti. "you just called me my love" sabi niya. natigilan ako. did I really said 'my love'? masyado yata akong na-carried away.

"I didn't said that!" mabilis kong pag tanggi.

"lets just pretend that you didn't" sabi niya pero naka ngiti pa din siya ng nakakaloko. lumanding ang palad ko sa noo ko sa isip isip ko, why the fudge did I said that?! isang kahihiyan nanaman ang ginawa mo Kath.

nauna na kaming umalis ni Sofia dahil kailangan pa naming mag prepare para sa performance namin. pag dating namin sa music room ay busy na ang lahat, nag hiwalay na kami ng landas ni Sofia para gawin ang mga kailangan naming gawin. dahil ako lang ang main vocalist ngayon ay  kinakabahan ako, nag botohan kasi kami noon kung sino ang kakanta sa congratulatory party ang binoto ko ay si Sofia. and I didn't expect them to vote for me.

pinapractice ko ngayon ang kakantahin ko mamaya. ang kakantahin ko ay ang Hall Of Fame by The Script. it's a song for achievements kaya bagay ang kanta sa okasyon ngayon.

mauuna ang awarding kaysa sa performance namin para tuloy uwi na ang iba, habang kaming members ng music club ay maiiwan para ayusin ang stage at mga instruments na ginamit namin. 4 pm ang simula ng awarding kaya nag mamadali kaming ayusin ang mga dapat ayusin para sa performance.

nandito na kami ngayon sa auditorium para sa awarding at nandito kami sa backstage para mag hintay ng hudyat ng music club Adviser na si Sir Alfred para makapag simula.

"good afternoon everyone! today is unfortunately the last day of the sports fest. did you all have fun?" si Angelo ulit ang nag host. sumigaw naman ang lahat ng 'YES!'

"so today for the last program of this sports fest is the awarding and the congratulatory performace. kung saan mag peperform for the last time ang GDA music club for everyone" pag papaliwanag niya.

nag announce siya ng champion sa iba't ibang sports at ang mga mvp. sa volleyball ay mvp si Daisy kaya malaki ang mga ngiti sa kanyang labi. "last but not the least the most awaited one. basketball. The champion is?" tanong ni Angelo sa Audience at sumagot naman sila "GDA" sigaw nila.

"your right! Golden Dawn Academy!" pag ka announce niya ay umakyat sa stage ang buong GDA basketball team para tanggapin ang trophy.

"I will also announce the mythical 5. Charles Andres, Klaiden Mariano, Ethan Gonzalez, Liam Mendez and Wesley Mendez!" sabi niya at pumalakpak. nag punta ang lima sa gitna para kunin ang medal. wait Wesley.... san ko ba narinig yon? ah! yung kasama ni Chin, wait ngayon ko lang narealize same sila ng last name ni Liam. maybe relatives sila?

"and now for the MVP....Dylan Stark!" nag hiyawan ang mga tao, mostly babae. omygod! MVP si Dylan! gotta congratulate him later. pinag message ni Angelo si Dylan dahil siya ang MVP.

"I'm not prepared for this. ah first of all, I don't think deserve this award dahil hindi ako nakapag laro ng maayos dahil sa injury ko. but thank you so much for giving me this award, hindi lang para sa akin toh kundi para din ito sa buong team. thank you again so much! and congratulations to everyone!" nag palakpakan ang mga tao at bumaba na sila.

sinenyasan na kami ni Sir Alfred na malapit nang mag simula. nag  handa na kami sa backstage at ang mga club members naman namin ay chinicheer kami mula sa malayo kaya napagaan nito ang loob ko. isa pang nag pagaan ng loob ko ay ang pag tingin sakin ni Dylan. He smiled at me and mouthed 'you can do it' I smiled back at him.

"and now lets all welcome for the last time GDA music club!" pag kasabi ni Angelo non ay bumukas na ang kurtina na nasa harap namin at rinig na rinig namin ang sigawan nila.

"we will be prforming Hall Of Fame by The Script. this is for everyone, you all did a great job whether you won or not you still did your best. and congratulations!" sabi ko ang ngumiti sa kanila. and we started our performance.

(you can play the song that I added at the top)

Yeah, you can be the greatest, you can be the best

You can be the King Kong bangin' on your chest

You can beat the world, you can beat the war

You can talk to God, go bangin' on his door

You can throw your hands up, you can beat the clock (Yeah)

You can move a mountain, you can break rocks

Some will call it practice, some will call it luck

But either way you're going to the history book

you are a winner whether you lost in a game or not. hindi nadedefine ng score ang pagiging panalo. winning is when you gave it your best shot. don't regret things that happened yesterday, because yesterday is already a history.

Standin' in the Hall of Fame (Yeah)

And the world's gonna know your name (Yeah)

'Cause you burn with the brightest flame (Yeah)

And the world's gonna know your name (Yeah)

And you'll be on the walls of the Hall of Fame

You can go the distance, you can run the mile

You can walk straight through hell with a smile

You can be a hero, you can get the gold

Breakin' all the records they thought never could be broke (Yeah)

break your own records. because you will feel more satisfied than winning to someone.

Do it for your people, do it for your pride

How you ever gonna know if you never even try?

Do it for your country, do it for your name

'Cause there's gon' be a day, when you're

Standin' in the Hall of Fame (Yeah)

And the world's gonna know your name (Yeah)

'Cause you burn with the brightest flame (Yeah)

And the world's gonna know your name (Yeah)

And you'll be on the walls of the Hall of Fame

On the walls of the hall of fame

Be students, be teachers

Be politicians, be preachers

Yeah

Be believers, be leaders

Be astronauts, be champions

Be truth-seekers

Be students, be teachers

Be politicians, be preachers

Yeah

Be believers, be leaders

Be astronauts, be champions

be who or what you wanna be.

Standing in the hall of fame (Yeah, yeah, yeah)

And the world's gonna know your name (Yeah, yeah, yeah)

'Cause you burn with the brightest flame (Yeah, yeah, yeah)

And the world's gonna know your name (Yeah, yeah, yeah)

And you'll be on the walls of the hall of fame

You could be the greatest, you can be the best

You can be the King Kong banging on your chest

You could beat the world, you could beat the war

You could talk to God, go banging on his door

You can throw your hands up, you can beat the clock

You can move a mountain, you can break rocks

Some will call it practice, some will call it luck

But either way you're going to the history books

Standing in the hall of fame

"thank you!" I said that once I finished the song and smiled at everyone in front of me.

nang matapos iyon ay naiwan kami ni Sofia at nauna na silang umalis, pupunta kasi kami kila Ella para mag celebrate dahil nanalo ang boys at naging successful ang mga program na ginawa namin kaya sabay nalang kaming pupunta ni Sofia. lilinisin pa kasi namin yung stage atsaka aayusin namin yung mga instruments na ginamit namin kanina. nag paalam kami nila kuya kay mommy kanina through the phone at pinayagan naman kami ni mommy.

"long time no see guys" salubong saamin ni tita Ellianor mommy ni Ella. ang hirap bigkasin ng Ellianor kay tita Elli nalang ang tawag namin sa kanya.

"good evening po tita" sabay naming pag bati sa kanya.

"oh nandito na pala kayong dalawa, nasa living room ang iba hindi pa kasi handa ang mga pagkain " sabi naman ni tito Gary, daddy ni Ella.

"good evening po tito" muling pag bati namin sa kanya tumango lang siya at nginitian kami.

nag paalam kami kila tita at nag punta na kami sa living room, at nakita namin silang nakaupo sa sofa doing their own things.

"oh your here! upo kayo!" sabi ni Ella nang makita niya kami.

"come here" tawag sa akin ni Dylan at tinapiktapik ang espasyo sa tabi niya. looks like he saved it for me.

"napagod ka ba?" tanong niya sa akin ng maka-upo ako.

"I should be the one asking you that" natatawa kong sabi.

"well, I'm fine. now my turn to ask, napagod ka ba?" mabilis na tanong niya pagkatapos niyang sumagot.

"I'm fine. hindi naman ako masyadong pinag trabaho ni Julian eh" sabi ko.

"I'm jealous of Julian, but I guess I should thank him for not tiring you out" sabi niya kaya naman napatingin ako sa kanya.

what did he just said? jealous?

"bakit ka naman mag seselos sa kanya?" kuryoso kong tanong.

"I mean ang close niyong dalawa, and as your suitor syempre mag seselos ako" sabi niya, and I can't help but to look at him softly.

"there's nothing to be jealous about, we're just friends" sabi ko sa kanya, assuring him.

"I know that's why I am thankful that he takes care of you" sabi niya at pinisil ang pisngi ko. 

naputol ang usapan namin nang pumasok si tito at tita.

"the food is ready. halina kayo sa dining room baka lumamig ang pagkain" sabi ni tita.

nag punta kami sa dining room at nakita namin ang madaming pagkain na naka handa doon. panigurado ay si tito ang nag luto nito, chef kasi siya eh.

"wow ang dami! masarap siguro toh, basta luto ni tito. diba tito?" pabibong sabi ni Tyler. close sila noh? sana all.

"syempre, ako yata ang nag luto niyan" sabi naman ni tito at humalakhak.

"hindi lang siya ang nag luto ah, ako din" singit ni tita dala dala ang carbonara.

"naku mukhang masarap yan tita ah" pabibo talaga tong si Tyler basta sa harap ng magulang ng jowa niya, pa favorite.

tumawa naman ng mahina si tita "oh sya kumain na kayo" pagkasabi ni tita ay umupo na kami.

"kayo po tita?" tanong ni kuya sa kanila.

"naku mamaya na kami, sa inyo yang lahat." sabi niya at nag paalam.

kumakain kami ng mapayapa nang iopen ni Liam ang topic about sa awarding kanina. nang maalala ko ay hindi mythical 5 si Tyler. tumawa ako sa isip ko.

"congrats pala saten mythical 5 atsaka mvp, lupet talaga natin pre" sabi ni Liam at napatingin kay Tyler. si Tyler naman ay tahimik lang na kumakain, not bothered by the topic.

"Tyler okay lang yan kahit hindi ka nasali sa mythical 5, malayo sa bituka yon ha?" sabi ni Tyler at tumawa ng malakas sinabayan naman siya ng tatlong ugok.

"he! hindi naman magaling yung isang mythical 5 na sinabi nila eh! mas magaling pako don!" kahit kailan talaga ay laging hater tong si Tyler.

"oh wag high blood. okay lang yan. mas magaling naman kasi talaga kami kaysa sayo" sabi pa ni Ethan habang tumatawa.

"atleast ako may love life kayo ba meron?" mapang-asar na tanong ni Tyler kaya naman natahimik sila, kaya kami namang mga babae ang tumawa.

"kain ka nalang diyan Liam" natatawa kong sabi sa kanya.

naging ganon ang buong mood namin habang kumakain. nag kukwentuhan, tumatawa ganon like a typical squad.

"by the way, congrats" sabi ko kay Dylan na katabi ko ngayon. tapos na kaming kumain at nag chi-chill lang kami ngayon.

"i've been waiting for you to say that. good to know that my sacrifices are worth it" sabi niya at tumawa ng mahina.

"sacrifice talaga? i didn't even tell you to play earlier" sumabay ako sa tawa niya.

"yeah but I wanted you to congratulate me" he sweetly said. he's so lovely, I mean how could someone resist the cutie?

I held both of his cheeks "well then congratulations" and then I smiled at him.

"aruh, sigurado ba kayong nag liligawan lang kayo?" nang-aasar na tanong ni Shai. I let go of Dylans cheeks and then ignored the question while shaking my head.

"ayy oo nga pala Liam, kaano-ano mo si Wesley?" tanong ni Chin kay Liam.

"pinsan ko siya, fathers side" maikling sagot ni Liam. sabagay parehas sila ng surname eh.

halos malapit nang ag hating gabi ng maka-uwi kami nag movie marathon pa kasi kami. yun ang madalas naming ginagawa tuwing mag hahang-out kami o kaya ay mag mall.

pag uwi namin ay nag palit kaagad ako at natulog. paggising ko ay tanghali na pala, masyado yata akong napagod kahit wala naman akong masyadong ginawa. I stretched my arms and went straight to the bathroom para maligo. pag katapos ko maligo ay lumabas kaagad ako, ang suot ko ay maong shorts and an over sized shirt kaya mukhang wala akong suot na shorts, but it doesn't matter since dito lang naman ako sa bahay buong araw. I also put my hair in a messy hair bun.

pag labas ko ay nasalubong ko ang dalawa, mukhang kagigising lang nila at mukhang pagod na pagod sila.

"oh ngayon lang kayo nagising. kumain na kayo ng tanghalian." bungad sa amin ni mommy. nandito pala siya ngayon, kala ko ay busy siya.

"yuck, mag short ka nga!" sabi ni Tyler.

"naka short ako noh!" tsaka ko tinaas ang damit para makita niya ang short ko.

"atsaka maka yuck ka naman, mas makinis pa kaya hita ko kaysa sa mukha mo" pang loloko ko sa kanya atsaka ko siya dinilaan.

akala ko ay dito sa bahay buong araw si mommy, pero pagkatapos kumain ng tanghalian ay umalis din siya. but I'm used to it and I'm not a kid anymore to complain about that, bukas naman ay day off niya kaya okay lang. bukas ay pupunta kami sa sementeryo para bisitahin ang mga lolo at lola nila mommy kaya may family dinner din kami, baka bukas na din namin pag usapan ang tungkol sa pag aaral namin sa ibang bansa.

wala akong masyadong ginawa buong araw. nag work out lang ako nung hapon at nag netflix lang ako. panigurado ay nag pahinga lang din sila kuya buong araw, wala akong ingay na narinig eh. knowing Tyler, kapag nandito yon ay kala mo may baliw kaming kasama sa bahay sobrang ingay niya at laging nanggagambala ng tao.

kinabukasan na at ngayon ang punta namin sa cemetery. kasama naming pupunta sila tito Kris ang daddy ni Tyler at older brother ni mommy.

papunta na kami kung saan naka libing ang great gandparents namin. and by the way I am wearing a skirt with a black shirt that has a cartoon girl in it and some sneakers.

nang makarating kami don ay nakita naming nandon na sila tito Kris at ang asawa niyang si tita Trina kasama din nila si Tiana.

"hi tito, tita" bungad ko kila tito pagkababa ko ng sasakyan at niyakap sila.

"long time see to you too iha" sabi ni tita habang yakap yakap ako. humiwalay ako sa yakap at tumingin kay Tiana.

"hi couz! I missed you!" sabi ko kay Tiana with excitement on my voice.

dali dali naman siyang yumakap sa akin "ate couz! i missedy  you too!" with also excitment on her voice.

"kala mo di mag kaprehas ng school" pilosopong sabi ni Tyler, inirapan naman siya ni Tiana. GDA student din kasi si Tiana, pero hindi kami nag kikita sa campus since grade 9 palang siya mag kaiba yung building namin.

"I guess he's still upset dahil hindi siya nakasama sa mythical 5" bulong sa akin ni Tiana kaya naman tumawa ako.

"hoy narinig ko yon!" narinig pala niya hehe

"you were meant to hear it kasi you have your tenga" sarkastikong sabi ni Tiana, narinig ko naman na may binulong si Tyler "panget" sabi niya. mukhang hindi iyon narinig ni Tiana.

pagkatapos naming bisitahin ang great grandparents namin ay nag early diner na kami. we went to the restaurant kung saan kami madalas mag family dinner or gatherings.

busy sa pag uusap ang mga matatanda, kaya kami-kaming mag pinsan ay may sariling mundo din "ate Celes, papayag ka ba na sa states ka mag-aaral?" tanong ni Tiana na katabi ko. she calls me ate Celes, masyado na daw kasing madami ang tumatawag sa akin ng Kath kaya ate Celes ang tawag niya sa akin.

but to answer her question "I don't know" ang sagot ko. I not sure whether I would go or not. hindi naman na bago sakin ang pag alis ko ng pinas, noon ay okay lang sa akin dahil wala naman akong maiiwan na mga kaibigan. but this time it's different, ayokong malayo sa mga kaibigan ko.

"eh kayo kuya?" tanong ni Tiana sa kuya niya.

"ayoko" maikling sagot niya. alam ko naman na hindi siya papayag eh, sigurado ako na ayaw niyang iwan dito sa Pilipinas ni Ella.

"eh ikaw kuya Klai?" kay Kuya naman siya nag tanong.

"I don't know, kapag pumayag si Kath ay papayag din ako" sagot ni kuya. baka ganon din ang gawin ko. he's my other half, and I am his other half.

dumating na ang pagkain namin at nag simula na kaming kumain. tahimik lang kaming kumakain nang basagin ni tito Kris ang katahimikan.

"so, the 3 of you. what's your plan after graduation?" tanong niya. nag tinginan lang kaming tatlo at nag tuturuan kung sino ang mag sasalita.

"Kath told us that she wanted to do modelling" singit ni mommy. oo nga pala sinabi ko nga pala sa kanila iyon.

"didn't know that you were into modelling" bulong ni kuya at umagree si Tyler habang tumatango.

"now you know" bulong ko pabalik.

"but I am also willing to study business marketing" dagdag ko sa sinabi ni mommy. tumango tango naman sila.

"eh kayo?" pabaling na tanong ni tito kila kuya at Tyler.

"I will be taking business management" maikling sagot ni kuya sakanila. ganon din ang sinagot ni Tyler.

"about studying in states, what do you think about it?" tanong ulit ni tito.

"we don't want to" mabilis na sagot ni Tyler. I heard tito sigh.

"okay if that's what you want hindi namin kayo pipilitin. but if ever you change your mind just tell us" pagkatapos non ay nag tuloy tuloy na ang gabi. umuwi na si Tyler sa kanila.

mabilis lumipas ang araw at hindi ko namalayan na may pasok na pala kami bukas. I spent the week good I guess, some days were boring and some were not dahil minsan ay bumibisita dito si Dylan. he alrady explained everything that happened to mommy and to lolo and lola, and welcomed him again. actually, masaya nga si lola dahil finally daw ay na-meet na niya si Dylan.

"Kath, Dylan's here!" rinig kong sigaw ni lola mula sa baba. buti nalang ay medyo maayos ang suot ko, maong shorts and a crop top. bumaba ako at nakita ko siyang nakaupo sa sofa sa living room.

"what are you doing here?"tanong ko sa kanya.

"why? you don't want me here?" he said the pout. ganyan siya lagi tuwing tatanungin ko kung bakit siya nandito, but I like it he looks so cute.

"no I love it when you're here. I'm just wondering" sabi ko at umupo ako sa tabi niya.

"andito ako because I wanna ask you to go to the mall with me" sabi niya sa akin.

"sure ka sa mall lang? the last time you asked me to hang out with you napunta tayo sa laguna." pag papaalala ko sa kanya nung unang time na niyaya niya kong lumabas. napakamot naman siya sa ulo niya.

"we're just gonna watch a movie and eat." sabi niya. pinaningkitan ko siya ng mata at nakita kong totoo ang sinasabi niya kaya pumayag ako.

"sige, gagayak lang ako" sabi ko sa kanya at tumango naman siya. tumayo ako at bumalik ako sa room ko para mag bihis, naka ligo na ako kanina kaya mag bibihis nalang ako at mag aayos ng onti.

binilisan ko ang kilos ko dahil baka mainip siya kakahintay sa akin. simple lang ang suot ko, I just wore a simple light blue dress with a pair of Fila shoes. nang makababa ako ay nag lalaro lang siya ng call of duty sa phone niya, nang makita niya ko ay pinatay niya kaagad ang phone niya at pinuntahan ako.

"you look so simple yet so beautiful as always" sabi niya habang nakangiti. his simple words just make my heart beat so fast, it makes me feel speacial.

_____________________________________________________

^_^