21 (Romana)
“Mahal gising na...” Ramdam ko naman ang panlalambing sa akin ni Nicko ngunit antok na antok pa ako para seryusuhin iyon. Ang gusto ko ngayon ay makabawi ng tulog. Pero paano pa iyon ng sa pangalawang beses ay muli niya akong ginising para sabihang— “Mahal, nasa kanto na raw si Tita. Gusto mo bang papuntahin ko na lang diretso rito?” Oh... My... God! Si Mama nga pala! Napabalikwas ako nang bangon at napangiwi nang naramdaman na naman iyong hapdi. Pati si Nicko ay naibaba ang mga mata at napatitig kung saan ang alam niyang may hapdi akong nararamdaman. “Masakit pa rin ba?” Nag-aalalang tanong niya. Mabilis akong umiling at ibinaba ang mga paa at naghanap ng pang-apak upang makapag-ayos na rin. Ayaw kong bigyan ng ideya si Mama, kilalang-kilala ko na iyon. Siguradong maruming bagay lan
- Writer
