Chapter 31
Nahinto ako sa pag lalakad at kasabay ng malamig na pag simoy ng hangin ay tinatangay din nito ang mahabang buhok ni Sabrina. Para siyang bituin na kumikinang ngayong gabi pero nakakainis lang isipin na mula kanina, wala pa rin siyang humpay sa pag iyak.
Naiiling kong hinagis hagis ang beer sa kamay ko bago ako huminga ng malalim na lumapit sa direksyon niya. Umupo ako sa tabi niya kung saan ay kanina pa siya nakayakap sa mga tuhod niya.
"Oh.. pang pawala ng sama ng loob."
Inalok ko sa kaniya iyong isang in can ng beer at sa pag angat ng mukha niya ay kita ko ang pamumugto ng mga mata nito. Lintik! Bakit ba niya iniiyakan ang gagong 'yun? At bakit kailangang ako pa ang makakita?
Para ko tuloy sinasaksak ng paulit ulit ang sarili ko nito dahil nasasaktan ako na makita siya
