SUNSET
Hindi ko matagalan ang nakikita ko kaya niyakap ko ang tuhod ko at sinubsob dito ang mukha ko saka nagpatuloy na umiyak. Ito lang ang kaya kong gawin sa ngayon.
Takot na takot ako sa mga oras na ito dahil buong akala ko ay mawawala na lang ng gano'n ang p********e ko. Parang hindi ko matanggap na dumaan ang katawan ko sa mga lalaking hayok sa laman.
Kung paano ako natunton ni Ryker dito ay hindi ko na dapat alamin. Ang mahalaga ay ligtas na ako sa mga kamay ng mga dumukot sa ‘kin.
“Boss, tama na. Bata pa ‘yan.” Mas lalo akong humagulgol ng iyak dahil hindi lang pala si Ryker ang nandito. Nandito rin si Bucke. Hindi na ako magtataka kung kasama niya si Seff.
“I don't f*****g care!” Determinado si Ryker na tapusin ang buhay ni Andrew. Kaya wala siyang pakialam kahit may umawa
