-=Yesha's Point of View=-
Katakot-takot na sermon ang inabot ko sa mommy ko pagkauwing pagkauwi ko sa bahay namin.
"Alam kong nasa tamang edad ka na Yesha, pero mahirap ba naman ang magpaalam, hindi mo lang alam kung gaanong pag-aalala ang nararamdaman ko nang hindi ka agad nakauwi, kahit nga ang kapatid mong hilaw ay sobra ang pag-aalala sayo." she said referring to Dustin.
My mom kept on ranting so I have no choice but to wait for her to finish, well I really can't blame her since ang tagal ko naman talagang nawala at maliban pa doon ay hindi ko naman puwedeng sabihin sa kanya ang dahilan kung bakit ako hindi agad nakauwi.
Kasi naman imagine kung paano ko sasabihin sa kanya na, "Sorry Mommy kasi nakidnap ako ng guwapo kong amo sa isang magandang lugar para lang pumayag ako sa proposa
