The CEO's Wife

Chapter 13

Chapter 13

Sam's POV:

Maya-maya ay nagising nalang ako mula sa ingay na naririnig ko. Idinilat ko ang mga mata ko at nakita ko nalang si Ken na tumatawa habang si Justin ay galit na galit sa kanya.

"WAHAHAHA!"-malakas na tawa ni Ken habang tinuturo ang mukha ko.

"What's wrong?"-I asked then Justin pointed my face with a mad expression.

Bigla ko nalang narealized na may hawak-hawak na color marker si Ken. H-hindi kaya---?

"Naku!! Wag!"-dali dali akong napaalis sa kama at hinanap ang banyo. Sa sobrang lawak ng mansyon ay halos malito ako kung saan ang daan sa banyo. Hanggang sa...

"Sam?"-laking gulat ko nang magtagpo kami ni Kyla. Ugh! This is so embarassing!

"Waah! Please don't look at me!"-sambit ko at tinakpan ang mukha.

"Who did that to you?"-tanong niya at naglakad palapit.

"U-uh.. It's K-ken, your son."-sagot ko at napataas siya ng kilay.

"Seriously? Ken's drawing is actually cool. Don't you dare tease his drawings!"-bigla siyang nagalit kaya nataranta ako.

"H-huh? N-no! I mean.... I didn't mean to say that I hate it. I just wanted to go to the bathroom. Haha!"-paliwanag ko. Bigla tuloy akong kinabahan. I just can't bear but to be afraid of Ash's sister.

"I see.. Just walk on the left side and turn to your right. You will find the bathroom within a minute."-inip na sabi niya saka naglakad.

Phew! Muntik nako dun ah! After one minute ay nakarating nako sa banyo sa wakas. I quickly look at the mirror and saw my face with a cat whiskers and a cat eyebrows. Iwan ko ba kung matatawa bako o maiinis. Ken is still a child but he's quite the opposite of Justin. Masiyahin siya at makulit. I don't know if he loves to communicate with Justin.

-

-

-

-

Pagkatapos kong maligo ay dumiretso ako sa guest room kung saan dun nakalagay ang backpack ko. Napabaluktok ako nang biglang may kumatok.

"Ayy tae!"

Nalaglag ko pa ang cellphone ko sa gulat. Agad kong tinakpan ang katawan ko at binuksan ng kunti ang pinto. I suddenly saw Nica carrying a clothes.

"Nica?!"-sambit ko at nagulat nalang ako ng itulak niya ang pinto para makapasok.

"Aray ko!"

"Bat ayaw mo kong papasukin? Dzuh, andito ako para ibigay sayo ang susuotin natin!"-giit niya at iniabot ang isang jogging pants with a long sleeve jersey.

"Para saan?"-I asked curiously at ngumisi siya ng nakakaloka.

"It's still 5:20 am so let's do a jogging excercise around the compound!"-anyaya niya at bigla nalang nanlumo ang sikmura ko.

"I've never gone to excercise before..but okay.. I'll try.."-saad ko at kinuha yun. Agad ko iyon isinuot at unexpectedly na nagfit ito sakin.

"It's cool and fresh! Maganda sa pakiramdam!"-sabi ko habang nakatingin sa isang malaking portrait na mirror.

"Hmmp! Ofcourse it will! Kabisado ko na lahat ng size mo. I'm a solid fan of Akira!"-paulit-ulit niyang binabanggit ang idol niya. Nakakasawa na sa tenga.

"Let's go.."-sabi ko at lumabas na kami para sunduin ang mga bata.

"Hi Auntie!"-unang sumalubong samin si Ken na handa na rin sa excercising. Nakasuot ito ng Green na Jogging Outfit. Niyakap niya si Nica at hinalikan sa pisngi. How I wish I had one.

"Hey, you too, Aunt Sam?"-masayang sabi niya at ngumisi ito na parang may maitim na balak.

'Grabeh! Kinakabahan nako sa batang ito ah!'

"Ma'am, ito na po si Justin."-biglang sumulpot ang isang katulong habang hinahatid si Justin sa wheelchair niya. Nakasimangot pa rin si Jorren. I don't know why.

"Is Justin gonna run with us? I thought he is cripple! HAHAHA!"-nagulat ako sa naging reaksyon ni Ken nang tumawa ito ng malakas.

"Stop it, Ken. He's not cripple!"-ani ni Nica at tinakpan ito. Buti nalang at sinabihan siya ni Nica. Jusko! Di ko kakayanin ang batang to!

"Goodmorning Justin! How was your feeling today?"-bungad ko at umupo para makalevel siya. Agad siyang umiwas ng tingin at hindi sumulat.

"Wanna take a tour with us?"-anyaya ko pero bigla siyang umiling.

"[Take Ken away!!]"-bigla siyang na-annoyed kay Ken kaya pala galit siya ngayon.

"Eh? But he's your cousin."-bulong ko at di na naman siya kumibo. Naku! Ano nang gagawin ko?!

"It's okay, Akira. Hihiwalay nalang kami ni Kevin para walang problema!"-naisip ni Nica atsaka hinila si Ken kasama niya.

"Let's go, Justin.."-nakangiti kong sambit at hinatid siya sa labas. Hindi naman forever na nakawheel-chair si Justin. Pansin ko nga ay parang napapabilis ang pagrecover ng binti niya. I still need to observe him for a few days. Nang makalabas kami ng Mansion ay agad ko munang inilibot si Justin. Malawak ang lupain ng Smith family. Sobrang laki at tataas ng mga puno nila dito. There's a lot of Rose Gardens here.

"Justin, do you have any memories here with your family? Why don't you share your experiences?"-pangungusap ko sa kanya. Gusto kong tanggalin ang pagtatampo niya sakin. Tumigil muna kami at hinintay kong matapos sa pagsusulat si Justin. I'm sure napakahaba nang sasabihin niya.

"[I only remember my Mom's presence whenever she used to walk with me. But now I only knows her name]"- bigla akong natigilan ng banggitin niya ang Mama niya. He suddenly turn his head down thinking so deep. Bat ganun? Parang gusto ko tuloy kupkupin si Justin kung wala siyang mga magulang. I want to teach him the real happiness. Not a bad memories.

"Uhhmm.. Justin, how about we train your leg to walk? I bet you can now fully recovered! Don't be sad. Just forget all your dark past and think about your bright future!"- cheer ko nalang para maka-iwas sa topic na yun. I think maling-mali na tanungin ko siya about his memories.

"WAHAHA! Justin is cripple!"-nagulat ako nang biglang dumating ang bully na si Ken. Wala si Nica sa tabi niya. Naku! Ano nang gagawin ko?!

"Ken, please respect your cousin.. Justin is not worth to be bullied!"-sambit ko pero patuloy siya sa pambubulalas.

"Hey Justin, I hope your leg isn't painful! You know.... CRIPPLE like you can't go to school! Poor you HAHAHA!"- bigla akong nainis sa batang ito. Naawa ako sa sitwasyon ni Justin. Mukhang maluluha na! Takte!

"Stop it, Ken! RIGHT NOW!"-di ko maiwasan na maitaas ang boses ko sa galit. Pero nagulat na lang ako nang bigla siyang mapatigil sa gulat. Mukhang ilang segundo na lang ay babagsak ang mga luha nito.

"What's going on here?"-maya maya ay biglang lumakas ang t***k ng puso ko sa sobrang kaba. Di ko ine-expect na maririnig kami ni Kyla!

"Mommy!"- biglang namilog ang mga mata ko nang lumapit si Ken sa kanya habang umiiyak. Uh-oh!

(O..O)

"Uhh.. Ma'am Kyla.. kasi.."-jusko! Paano ko ipapaliwanag ang ugali ng anak niya? Patay!

"Mommy, She is a bad person!"-bigla na lang nanlaki ang mga mata ko sa gulat.

"What did you say?!"- tumaas ang boses ni Kyla na siyang ikinabahala ko at napatingin ito sakin.

"Ahh.. I can explain!"-panimula ko at biglang tumulo ang pawis ko sa noo.

OMG!! Di ko na alam sasabihin ko nito. GG nako. O.O

-

-

-

-

(End of Chapter 13)