The CEO's Wife

Chapter 6

CHAPTERS 6

Jake'sPOV:

I was on my way to the City Hospital just to see my son. I haven't ask him how is he doing.

After a few hours, nakarating na rin ako sa Ospital. It's still 5:30 am in the morning so there's only few people who are awake. I parked my car in a lot then entered the Hospital. Tahimik ang buong paligid dahil tanging malamig na hangin ang sasalubong sayo.

"Excuse me, where can I find my son Justinn Tyron Smith?"-tanong ko sa Nurse na naka-stand by sa station.

Agad din itong nagulat nang makita niya ko pero agad din niyang itinago. It's still obvious.

"Naku! G-good morning, Mr. Smith! Bat napaaga yata kayo?"- saad niya bago chineck ang listahan niya.

"That's not the answer that I wanted to know."- at bigla rin siyang natauhan.

"Ayy! I'm sorry po, Mr. Smith.. Nangungumusta lang po ako."- saka ibinuklat ang next page.

"Uhmmm, nasa room 204 po, sa second floor.."-pagkasabi niya ay agad nakong nagtungo roon pagkatapos magpasalamat.

She then sent a flying kiss while she's turning to red. So weird.

After a few minutes ay nahanap ko rin sa wakas ang room ng anak ko.

Nagdala rin ako ng mga gamit na kailangan niyang gamitin dito sa Ospital. I know that I won't have enough time for him but atleast I'm trying myself to have bond with him.

Dahan-dahan kong binuksan ang pinto at sinilip si Justin kung gising pa ito. I then saw him sleeping peacefully. Hindi ko madescribe ang sayang nararamdaman ko dulot ng pagka-ayos ni Justin.

Pumasok ako sa loob at inilapag ang isang shopping bag na pinabili ko kay Drake yesterday. I sat on his side and touched his head. I super missed him. My boy is still recovering from his incident. I promised to help him forget all things and return his original voice again. Maya-maya ay naramdaman ko ang paggalaw niya nang maramdaman din niya ang haplos ko sa ulo niya. Agad itong nagising at napabangon sa tuwa. I then looked at his smiling face na tila nangungusap na gustong sumama sakin.

"Did you missed me?" Tumango siya sabay yakap sakin ng mahigpit.

"Calm down, I'm here by your side. You're safe from your stepmother."-tahan ko ng maramdaman kong unti-unti itong humikbi. I hugged him back and comforted him and told him How much I missed him.

"Here's your sketchpad with a pen and gadget in case if you want to text me. Whenever you need something to say, just write those words on your pad and show it to your Doctor. She will understand you directly."-turo ko at agad naman niya itong kinuha.

Tumango ito at sinubukang magsulat.

"[Thank you, Dad!]"-sulat niya atsaka ngumiti.

"You're welcome, Justin."-sagot ko at tinuruan siya kung pano magreply sa text in case kung may mangyaring hindi maganda. I already loaded his Sim Number so he can call me anytime He wants.

"Hmmm.. by the way, Justin.. Kumusta si Doctor Sam? Is she performing good stuff? Or she's maltreating you, tell me.."-interview ko sa kanya pero umiling lang siya.

"[She's actually good!.. Dad, I liked her already!]"- namangha tuloy ako sa sinabi ni Jason.

My guess was right. No doubt that Doc Sam is a better doctor than anyone else.

"That's good to hear. Just keep on typing on your tablet if you want to say something. I have to go now.. See you later after our Meeting is done.. I'll bring more chocolates if you keep being a good boy."-paalam ko at tumango naman siya.

"[Okay, but please do come here everyday.]"-pahabol niya at hinalikan ko siya sa noo.

"Ofcourse, what can I do when I miss you?"-at napangiti rin siya. I'm already happy just by seeing him become happy too.

I need to thank Doc Sam for what she did whenever I'm away. Maybe next time.

-

-

-

-

Sam's POV:

6:30 am na ng umaga nang magising ako mula sa kama. Rinig na rinig ko ang mga sigaw ni Mama.

"Sam! Tanghali na! Di ka pa babangon diyan?!"-galit na singhal ni Mama at dali-dali akong bumangon.

"Asan po ba si Papa? Ang aga naman yata niyang umalis."-sabi ko bago umupo sa table.

"Eh kasi ngayon na ang araw ng interview niya sa isang kompanya! Mamamasukan siya bilang isang Call Center Employer sa Smith Company!"- nagulat ako sa narinig ko kaya muntik ko nang maibuga ang gatas na iniinom ko.

"Mama naman, bat ka nanggugulat?!"-sambit ko saka kumuha ng tissue para punasan ang gatas sa mukha ko. Kainis! Mula nong marinig ko ang Smith Company ay agad na pumasok sa isipan ko si Ash. Tatanggapin ba niya si Papa? Mukhang obvious naman dahil magkaibigan na kami.

"Anong nakakagulat sa sinabi ko?! Sa totoo nga lang ay tutol ako sa desisyon ng Tatay mo! Ayoko sa mga mayayaman dahil itratrato nilang parang basura ang mga mahihirap! Naku, anak! Wag na wag kang magpapaloko sa kanila!"-mainit na ulo ni Mama at napataas nalang ako ng kilay.

Ganyan din ang naririnig kong chismis pero hindi naman ganyan si Ash.

"Hayaan niyo na po si Papa dahil matanda na siya at alam niya ang ginagawa niya."-sabi ko saka agad na pumunta sa banyo para magshower.

-

-

*after one hour

Kararating ko lang sa Ospital nang biglang bumungad na naman sakin ang baliw kong assistant.

"Doc Sam! Si Justin!!"-hingal na hingal niyang sabi. Bigla nalang bumilis ang t***k ng puso ko sa kaba.

"H-huh? Ano? B-bakit?! A-anong nangyari sa kanya?"-taranta kong tanong at sumugod kaagad papasok.

Bigla nalang niya akong hinila at pinigilan.

"Ano ba?! Magsalita ka nga!"-inip kong sabi at pinipilit kong pakalmahin rin ang sarili ko.

"Eh kasi..*hingal*... s-si Justin.. *hingal*... may tablet na!"-pagkarinig na pagkarinig ko dun ay muntik nakong himatayin sa sobrang gigil at stress ko sa babaeng to!

"Doc Sam!"-sigaw niya nang bigla akong manghina. Agad niya kong inalalayan pero tinulak ko siya.

"Alam mo ikaw, kahapon pako nanggigigil sayo eh! Ngayon papatayin mo ko sa sobrang kaba at takot! Bweshit!"-sambit ko nang bumalik sa dati ang lakas ko.

"Hindi naman yun ang ibig kong sabihin eh! Si Mr. Smith ang tinutukoy kong dumating kaninang umaga. Kaso nga lang di natin siya nadatnan! OMG!"-paliwanag niya at napahawak siya sa sariling noo.

"My gosh! Jan ka na nga!"-gigil kong sabi at dumiretso sa room ni Justin. Maya-maya ay natagpuan ko siyang nagta-type sa sarili niyang tablet. Damn, he's soo cute!

"Hi Justin!"-bati ko at napalingon siya ng mabilis.

"How are you, now?"-masaya kong sabi at lumapit para pagmasdan kung ano ang tina-type niya. Wala pang ilang saglit ay may iniabot siyang sketch pad.

"Ano to?"-curious kong tanong pero maya-maya pa ay nakita kong mayron pala siyang isinulat rito sa likod.

"[Dad said that I must thank you for taking care of me. He will be busy for this coming days so I will be spending my time with my Doctor today. And thanks for everything!]"-bigla nalang nanlambot ang puso ko sa long sweet message niya.

Nabigla din ako dahil marunong na pala siya magsulat at magbasa. Ghad! Di ko ma-imagine kung gaano siya katalino kung marunong lang siyang magsalita.

"You're welcome, dear.. You look so happy today.. Wanna go out?"-anyaya ko at ngumiti siya bilang sagot na 'Oo'. Kumuha ako ng wheelchair at dahan-dahang inilipat siya dun. Hindi naman mabigat si Justin dahil maliit pa lang siya. But I'm more excited to see him growing bigger and bigger.

"Here we comes!"-I said cheerfully saka tinulak ang wheelchair palabas ng kwarto niya para maglibot sa buong Ospital.

- - (End of Chapter 6)