Chapter 60: Memory

1827 Words

Tila, may pumana sa puso ko nang maalala ko siya. Napayuko ako at napapikit ng mariin, dumadaloy ang hapdi sa damdamin ko. He didn’t deserve to die. No one did. But fate is sure likes playing with us. Napabuga ako ng marahas na hininga at dahan-dahan kong dinilat ang mata ko. Kusang nabaling ang atensyon ko sa nakasabit sa aking leeg. Kinuha ko ang locket at binuksan ko ito. Bumungad sa akin ang litrato ni Keane at Noah. They look happy in this picture. Hinaplos ko ang larawan nang maalala ko ang mukha ni Keane. Sana ay kung saan man siya napunta ngayon ay ligtas siya. “Ate.” Biglang napunta ang atensyon ko kay Noah na nakahinto pala sa harapan ko at mukhang kanina pa ako tinatawag. Namalayan kong nasa akin na pala ang atensyon nilang lahat at nakarating na kami sa mismong entrance ng

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD