TWO
425 Words
Hindi pa man umaabot sa pangatlong round napatumba na ni Frances Ynico ang kalaban niyang amerikano sa Mix-Martial Arts. Naghiyawan ang mga tagasuporta niya sa buong paligid ng ihirang siyang muling kampyeon sa taon iyun.
Pawisan at pagod na pinilit niya ngitian ang mga tagasuporta kahit hindi naman niya gawain na ngumiti ng walang dahilan para sa kanya sanay na siya na nananalo at hindi na bago yun sa kanya. Ginagawa lang niya ang karera niyang ito dahiL iyun ang gusto ng kanyang ama na siyang nakikinabang sa napapalunan niya although na hati sila pero siya ang naghihirap at halos mabalian ng buto pero ganun ang hatian ng kita. s**t! Kung hindi lang niya nirerespeto ang ama na siya dating isang Martial Arts Artist nunca na sundin niya ang yapak nito pero dahil kilala ang ama ng lahat kailangan niya maging maingay din dahil dala niya ang apelyido ng ama.
Tsk,maniwala man ang ama o hindi mas iniidolo niya ang hall of famer champion martial Arts artist na si Russel Emilio.
Yeah,Russel Emilio is one of a hell championship in the whole world!
"Congrats! Paniguradong tuwang-tuwa na naman ang daddy mo," salubong sa kanya ng trainor niyang si Melchor at inabutan siya ng isang boteng tubig.
May ilang tagamedia ang gusto lumapit sa kanya pero agad naman hinarangan ng mga kasamahan nila sa team niya at iyun ang isa sa kondisyon niya sa ama na hindi siya haharap sa mga ito. Para saan pa? Ayaw niyang ipagyabang ang bawat panalo niya dahiL para sa kanya isa lang yun responsiblidad bilang anak ng dating Martial Arts artist.
Tinapon niya ang naubos na tubig sa nadaanang trash can habang sinusundan pa rin sila ng mga tagamedia.
Gusto na niyang magpahinga. At nasasabik na siyang magrelax ulit bago siya ulit bigyan ng panibagong laban ng kanyang ama. Ibinibigay ng ama ang bakasyon na yun sa kahit saan lugar na gusto niyang magpunta para magrelax pagkatapos ng ilang buwan na pag-eesanyo.
Inayos niya ang pagkakabuhol ng kulay asul na roba niya habang tinutungo ang silid na inuukopahan niya.
"Anong oras ang flight ko pa-Pilipinas?" pagtatanong niya kay Melchor.
"Bukas ng alas sais ng umaga,nakahanda na ang tutuluyan mo dun," sagot nito.
Tumango siya. "Gusto ko ng umuwi,"bored niyang saad.
"Sige,tatawagan ko na ang driver mo," agad nitong talima.
Nang makapasok sa silid na pinagamit sa kanya ay agad na umupo siya at ipinikit ang mga mata.
Damn s**t! Sumasakit na ang kalamnam niya sa buong katawan!
This is so fuvking hellish feeling again!
"Damn,I hate my life," nakapikit niyang bulalas.
Wala naman siyang choice dahiL sa respeto niya sa ama.
He's so very kind son of him!
- Writer
