CHAPTER 2
1731 Words
CHAPTER 2
Nagising nalang ako sa madilim na kwarto Kikilos na sana ako ng napagtanto kong nakagapos pala ako.
"Kris!! " sigaw ko sa pangalan nito pero umiiko lang ang boses ko
Ng biglang bumukas ang pinto
At sobrang takot ang naramdaman ko at halos unti unti kona itong nakikita Napagtanto kong kaibigan nya ito na babaero.
"Thorro!? Anong Gi-nagawa mo! Bat ako nakatali!! Thorro pakawalan mo ako!! Please help me" Pag mamakaawa ko rito pero tiningnan lang ako nito ng pagnanasang tingin.
"Sarap mo siguro!?" Ngisi nito at lumapit sakin at hinawakan ang mukha ko pababa sa leeg ko. At hahalikan na sana ako ng umiwas ako.
"Masasarapan karin naman! Binigay kana! Sakin ng asawa! Mo!" Masaya nitong saad Na kinatingin ko sa kanya dahil sa sinabi nya.
How dare him! I hate him so much!
"Hindi nya magagawa sakin yun!? Mahal nya ako!" Sigaw ko rito at pinigilan ang luhang tumulo pero diko kaya!!.
"Bat ba kase ang hina ko"
"Sa tingin mo! Kong mahal kaba ng isang tao magagawa ba nitong ipagbili ang asawa nito sa halagang 5 million!" Seryoso nitong saad.
"Oo nga naman bakit nga ba ako ipagbibili kong mahal ako".
"Ang sakit naman! Bwesit at inangat ang mukha ko para pigilang tumulo ang luha ko.
Pero hinawakan lang ito ni thorro pabalik dahilan na naglandas ang luha ko.
at hinawakan ang mukha ko at sinalubong nito ang mukha ko na puno ng hinanakit.
Ngumisi lang ito at sinimulang halik halikan ako.
"Please!!! Thorro parang awa mona!! Ayoko!! Buntis ako!! Please" pagmamakaawa ko rito.
Pero hindi ako nito pinakinggan Bagkus ay pinagpatuloy lang nito ang ginagawa.
Puro sigaw at pagmamakaawa nalang ang ginawa ko pero wala akong nagawa ni kahit katiting na awa mula sa kanya ay wala.
"Mga Baboy sila!"
kaya hinayaan ko nalang ang kaibigan ng asawa ko na pagsamantalahan ako.
Nandidiri na ako sa sarili ko
At tuluyang nanglabo ang paningin ko.
Napatingin nalang ako sa asawa ko sa Screen na pinanonood ng maraming tao habang nakikipagsex.
"Sarap siguro nito!" Rinig ko pa sa isang kliyente ko na hindi maalis ang tingin sa screen.
"Ang sexy ng suot!!" Sigaw naman ng isa ko pang kliyente at tinawag ako.
"Pwedi ko bang bilhin ang babaeng nasa video!!" Sigaw ni mr. Garcia.
"Kahit milyon payan! Bibilhin ko!" Dagdag pa nito sa sinabi na kinangisi ko.
"Why not! Payag ako! Sampung milyon! She will be yours, next week" Nakangisi kong saad rito at bumalik ang tingin ko sa screen ng halik halikan na ni thorro ang asawa ko.
"Tsssk! Gusto rin naman!" Bulong ko nalang. Diko alam kong ano ba talaga pwedi kong maramdaman
Pinagsawalang bahala ko nalang ito at nilisan ang lugar.
Tatlong araw ang lumipas at sariwa parin ang sakit.
Hindi ko matanggap na ganito nalang ba ako sa kanya. Galit ako sobrang galit dahil nagawa nya akong ibenta.
Hayop ka kris!! Diko na kaya ang takbo ng sikmura mo.
"Kring..." nagising ako sa realidad ng mag ring ang telepono.
"Hello sino ito" mahina kong saad reto ng may magsalita sa kabilang linya na kinaiyak ko sa tuwa.
"Khia!.... sigaw ni vivie my bestfriend since high school"
"Musta kana? Alam mo bang nahirapan pa akong kontakin ka!" Tampo nito naiiyak naman akong sumagot rito.
"Vivie.. " yun Nalang ang nasabi ko at pinunasan ang luhang tumulo sa mata ko.
"K-hia! Bat parang umiiyak ka! Wag mong sabihin nag away kayo ng asawa! Mo?"saaad nito at alam kong Nakangisi na naman tohh.
"Sinabi kona man sayo! Paligayahin mo! Yun lang naman ang gusto ng lalaki ehh" masaya nitong saad at alam ko kong nasa harap ko lang ito nako susundutin pa ako nito.
Napatawa nalang ako sa saya dahil nakausap ko sya at lungkot dahil iba yung nalalaman nya.
"Oyy khia! Magsalita kana man! Dyan! Wag mong sabihin ginagapang kana ng mister mo" saad na namn nito na kinatawa ko sa kabilang linya.
"Oyy baliw kana!! Tawa kalang tawa pero dimo sinasagot ang tanong ko!" Tampo nitong saad sa kabilang linya Na kinatahimik ko lalo.
"Khia! May problema ba?" Mahina nitong saad na may bahid ng pag aalala.
"Wa-la! Masaya lang ako!" Hmmmp.. at pinigilang humagulgol.
"Khia!! Bat umiiyak ka? Sabihin mo may problems ba?" Pag aalala nitong tanong sakin na may halong inis.
"Hindi ahh! Masaya nga ako ehh." at diko napigilan mapakawalan ko ang iyak ko Na kinatahimik ng kabilang linya at seryosong nagsalita ulit ito. At sa pagkakataong ito yumuko parin akong magpanggap I want to be free right now.
"Umamin ka khia!! Sinasaktan kaba nya?" Tanong nya na kinabahala ko at napagdesisyon nlang akong sabihin ang totoo.
"Vivie Oo Sinasa-" dina natuloy ang sasabihin ko ng biglang may humablot ng telepono sa kamay ko.
"Khia!! Andyan kapa ba!! "
"Kris! Ibigay mo sakin yan!" Napatalon nalang ako sa gulat ng binasag nya ito sa harap ko.
"No! No!" At lumapit sa teleponong basag na at pupulutin sana ng may humila sa kamay ko at sinampal ako!".
"Pakk!"
"Ang lakas ng loob mong tumawag sa lalake mo! At humingi ng tulong! Tangina ka!!" Sigaw nito at sinuntok ako sa tyan.
Na kinahawak ko sa tyan ko
Ng maramdamang may tumutulong likido sa paanan ko.
"My ba-by! Baby" bulong ko nalang dahil sa sakit ng pagkakasuntok sa tyan ko.
"Kris!! Please.. save our Child!" Pagmamakaawa ko rito pero tumingin ito sakin ng nandidiri nyang mga mata at galit na nanlilisik na mata.
"Hindi ko anak yan!! Baka sa lalake mo! Pwedi pa!! " ngisi nitong saad.
"Please.. kris! Tulungan mo ako!! Save our child!" Nanghihina kong saad rito pero ngumisi lang ito at umalis.
Kapit kalang baby kaya natin tohh at tuluyan na naman naglandas ang luha ko at halos madurog na naman ako.
Halos mamanhid na ang katawan ko.
Na kinabagsak ko sa sofa at unti unting nanghihina pero Nagawa ko parin kumilos pababa ng Hagdan ng marinig ko ang pag andar ng kotse na papaalis.
Hudyat na umalis na sya at iniwan kami ng anak ko.
"Kris.." bulong ko nalang at naramdamang unti unting nanlabo ang mata ko.
"Kris! How could you do this to me and our child!".
"Doc oky na ba ang kaibigan ko?"
"Nagising nalang ako ng puro puti ang nasa paligid ko.
"Nasa langit na ba ako,?" At ngumiti ng mapait.
"Sana nga!? Dahil diko na kaya!"
"Khia,?" Someone calling my name na kinatingin ko sa gawi nito.
"Bat andito parin ako!? Gusto ko ng mamatay please!! Gusto ko ng mawala!" Tumulo na naman ang luha ni Khianna at patuloy na nagwawala at pinagsusuntok nito ang dibdib niya.
Napayakap nalang ako sa kaibigan ko dahil sa sobrang awa.
"Patayin mo na ako please!! Diko na kaya!!" Sigaw nito at nagpupumiglas parin ito.
"Ano ba! Bitawan mo ako!! Gusto ko ng mamatay!" Sigaw nito ng biglang kinuha nito ang kutsilyo na panhiwa sa prutas at nilapit sa leeg.
"Wag.!!! Sigaw ko rito buti nalang na pigilan ko at tinapon ang kutsilyo
"Bitawan mo ako sabi!! Ayoko kona!" Sigaw nito.
"Doc!! Nurse!! Please help me!!" Sigaw ko ng magsidatingan naman ito at pinuwersang hawakan si khia at ininject ang pagpakalma.
"Napatingin nalang ako kay khia na tulala parin at walang kahit anong salita ang lumabas sa bibig nito.
"Ms. Gadiana she's have a traumatic depression condition right now and base in the result she was abused dahil sa dami ng pasa nito dahilan para matrigger siya sa pangyayari, all we have to do now, ay maiwasan nya ang mga bagay bagay na ika dedepress nya lalo na dahil pag hindi nya maiwasan ito mas malala pa ang magyayari sakanya! I have to go thats all" nakangiting saad ni doctora na kinatingin ko sa gawi ni khia at lumapit rito.
"Khia! Ano bang ginagawa mo sa buhay mo!?" Naluluha kong saad rito.
Pero wala lang itong reaksyon na nakatingin sa kawalan.
"Hindi na ikaw yung matapang! Na babae na kilala ko! Khia! Naririnig mo ba ako! Lumaban ka!" Sumbat ko rito dahil ako ang nasasaktan lalo sa ginagawa nito.
"Wag kang mag alala gagawin ko ang lahat makaalis kalang sa poder nya! Ipakukulong ko sya! Sandali tatawagin ko si tita" bulong ko rito at ngumiti ng tumingin ito sa gawi ko at hinawakan ang pulsuhan ko
At umiiyak na naman itong
nagmamakaawa.
"Parang awa mona!! Wag ganito!! Please! Wag mong sabihin yan!!"
"Sasaktan nya sila! Please!! Wag mong sasabihin" pabulong nitong saad habang umiiyak na nagmamakaawa sakin.
Ng bigla nalang nag iba ang pananalita at kilos nya ng humawak ito sa tenga nya.
"Ahhhh wag!! Please!! Wag Mo silang saktan!!" Sigaw nito at tinakpan nito ang tenga.
Gusto kong matawa sa ginagawa nya pero alam kong hindi biro ang pinagdadaanan nya.
Pinahid ko ang luha ko at tinawag ang mga nurse na nagsidatingan naman.
"Wag nyo akong hawakan!"
Pagpupumiglas ni khia pero di ito makakalas.
"Wag mo kong saktan kris! Parang awa mona!! Wag.. please... sigaw nito.
Hindi ko nakayang panuorin ito at nilisan ang lugar naaawa ako sa kanya.
habang naghihirap ito mas lalong nahihirapan ako.
Ano pa kaya pagmalaman nila tita ang nangyari sa kanya alam kong mas malala ang mararamdaman nito.
Gusto kong sabihin sa kanila pero diko magawa dahil sa sinabi ni khia! At alam kong mas lalong magkakagulo. At lala lang ang kalagayan ni khia.
"Agad naman akong bumalik sa hospital at bumalik sa kwarto ni khia kong saan sya nakaratay ng wala akong madatnan na khia sa kwarto.
Shit! Agad naman akong tumakbo at nagtanong sa nurse please sana mali ang hinala ko.
"Nurse asan ang pasyente sa room 405"
"Discharge na po ma'am!" Nakangiti nitong saad at halos magrambulan ang puso ko dahil sa kaba at takot.
"Alam mo ba kong sino ang kumuha sa kanya o saan sila dumaan?" Diretsuhan kong saad rito at pati ito nagtataka narin at tumingin sa hawak nito.
"Mr. Del mondo hoh ma'am yun lang po alam ko at diko alam kong saan sila dumaan pasensya na!"
"Bat niyo kase! Hinayaan na maka alis!! Bat di nyo alam! Mga putangina kayo!" Sigaw ko rito dahil sa galit at halos pagtinginan na ako.
Sa huli humingi nalang ako ng paumanhin sa taong ito at nilisan ang lugar.
Saan ba kita pweding makita khia!.
Please not now i will find you Don't worry no matter what happened.
A/R: Please guys read my story and please vote me. Sa tingin niyo makaka alis pa ba siya Sa poder ni Kris.
- Writer
