♥ TWENTY THREE ♥
KIARA
Sinabunot ko sa ulo ko ang isang kamay ko habang nilalaro ko sa isa ang baso ng alak. Masyadong malakas ang ulan sa labas at mas naaalala ko lang ang lahat kapag ganitong panahon.
It's been three years... But it still feels like I just loss everything yesterday.
Painful memories always last longer. Such an unfair scheme of life.
Narinig ko ang mga yapak papasok ng kusina. I tilted my head to face whoever just came in. My lips slightly curved when I saw Klaus staring at me with disappointment written in his eyes.
Marahas siyang bumuntong hininga saka niya hinilot ang kanyang batok. Naglakad siya palapit sa akin saka naupo sa isa pang stool sa tabi ko. Kumuha siya ng baso at sinalinan ito ng alak.
"Hanggang kailan ka ganito, Kiara? Why can't you just move on
