Chapter 32

1046 Words

I can't believe my eyes. Am I still dreaming? What the f**k is she doing here as if she just went on a vacation? Why is she still all smile at me as if I didn't hurt her? "Leave," malamig kong utos sa kanya. Saglit na may dumaang sakit sa mga mata niya na agad ding nawala. Namalikmata lang ba ako because as of the moment, kapilyahan na ang nakikita ko sa mga mata niya? "Talaga? Pinapaalis mo ako? Eh, kung sabihin kong ayoko? May magagawa ka ba?" may paghahamon sa boses niyang tanong. Sinubukan kong pagtakpan ang pagkasabik ko sa kanya ng galit. Nami-miss ko ang asawa ko dahil halos ilang linggo ko na siyang hindi nakikita. Alam kong ako ang nagbawal sa kanyang dumalaw o magpakita sa akin pero hindi ko inakalang ganito pala magiging kahirap sa akin iyon. "Umalis ka na! Emon!!!" sigaw

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD