THE moment I answered the call, I almost hum a tune. I know it’s Vince kaya naman hindi ko mapigilan na mapangiti.
“Babe,” aniya.
“Let’s go home…now,” mabilis kong wika. Malapit na ako sa restroom nang marinig ko ang malalim niyang buntonghininga. “Kung ayaw mo, hihintayin na lang kita – “
“Wait for me at the parking. Billy’s there. Huwag kang aalis nang hindi pa ako dumarating.”
“Alright. I’m going now.”
“As in right now?” tila may pagtataka na tanong niya.
“Yes.”
“I will call you later,” iyon ang huli niyang sinabi bago nawala sa linya.
Hindi na ako nag-abala pa na magpaalam sa mga kasamahan ko at tinungo na agad ang parking area. Wala masyadong tao sa paligid except sa mga guard kaya malaya akong nakarating kung nasaan ang sasakyan na lulan ni Billy. Agad itong bumaba, sinalu
