IKASIYAM NA KABANATA

1532 Words
"Hmmm.." The sun rays peaked at the blinding folds of curtains and directly sending painful radiation to my folded eyes. Dumapo ang braso ko sa mga mata at tinakpan iyon. "Lexi..." "What." I groaned. Gusto ko pang matulog. I tried to bring myself to sleep again but the hot breath fanning my earlobe sent shivers down my spines. I unconsciously slapped the coldness at napamulat dahil sa reklamo ni Darwin. Gulat akong bumangon at minataan itong nakatungkod pa ang siko sa kama. "Good morning." Malapad ang ngisi nito habang ako ay di na mapakali at tinitipon ang kumot para takpan ang katawan ko. I only sleep with undies! Damn. "What the f**k are you doing here?" Kahit sa condo ni Darwin ako umuuwi paminsan minsan ay ni minsan hindi kami nagtabi sa pagtulog. I don't know, I don't like it. I hate cuddles. "Dito ako natulog." Swabeng sabi nito. Napahilamos naman ako ng mukha nang maramdaman ang impit na sakit sa leeg ko. Ang bastos niya talaga! "Damn, ginalaw mo ba ako kahit natutulog?" Sigaw ko pa at tiningnan sa salamin ang leeg kong namumula na dahil sa mga kagat niya. Mas matindi pa siya kay Whiskey! "Konti." He chuckled. "Don't act as if you hated it, Lexi. You're practically moaning my name even when you're asleep." Namula ako sa kahihiyan. "Binabangungot ako nun!" Pagtatanggi ko pa. But damn him, I'm definitely having wet dreams all because of him. I imagined his hands tracing circles to my delicate skin. I imagined his kisses going down my breasts, sucking it with all his might and oh-for-the-sake of pleasure, I even want his tongue eating me down there. Wait, what the f**k? Pinagnanasaan ko ba siya? "Why ya blushing?" And damn his Spaniard accent. Masyadong nakakaturn on! "I'm not!" Tanggi ko pa. My body froze when I felt his hands held my knee. Nakatakip ang katawan ko ng kumot at pumasok na pala ang kamay niya. Mabigat ang hininga ko nang tanawin ang paggalaw ng kamay niya pataas sa hita ko. Pumaitaas, pumaibaba, hinahagod. Ang kamay niyang parang dagang maingat na gumagalaw sa ilalim ng kumot ay masyadong nakakaromansa. "Remove your f*****g hands." Banta ko at kinagat ang labi para pigilan ang kung ano mang nakakaengganyong tunog na maaring lumabas sa bibig ko. "Oh babe, I can remove your clothes, trust me. Tell me if that's what you want." Mapagtutya nitong sabi. I knew it! He knows his effect on me at sinasadya niyang pahirapan ako. "Whiskey can remove it." Pagdadahilan ko pa at napalunok ng laway dahil sa mabilis na pagbaling ng tingin niya sa akin. Parang may kung anong kadiliman ang bumabalot sa mata niya dahil lang sa pagbanggit ko ng pangalan ng babaeng iyon. "I can f**k you without removing your clothes, I'm better than that wine girl." Wine what? Whiskey? "Damn. " Wala sa sarili akong natawa dahil sa pagiinsulto niya kay Whiskey. "Her name's Whitney, mas bet ko lang tawagin siyang Whiskey because she's tasty as the whiskey wine." Mas lalong tumalim ang titig niya sa akin at sa loob loob ko ay natatawa na ako. He's jealous, isn't he? "Maligo ka na. Nagtatampo ako." Nakanguso nitong sabi saka tinulak pa ako paalis ng kama niya. Ang arte! "Magtampo ka walang susuyo." Tawa ko pa at pumasok ng banyo. Rinig ko pa ang pagkatok niya sa pinto at ang paulit-ulit na pagtawag niya sa pangalan ko. "Joke lang, Lexi!" Sigaw nito mula sa labas. I only laughed in response. He's making me crazy. So f*****g crazy... *** We were already on our way to his office ngunit hindi niya pa rin ako pinapansin. Nanatili ang tingin niya sa kalsada habang ako ay pasulyap-sulyap sa kanya. "I'm hungry..." Bulong ko pero hindi niya iyon pinansin. Dinukot ko ang cellphone sa bulsa at napangisi sa naisip na kapilyahan. Kunwari ay may dinial akong numero at sinadyang patunugin iyon. "Whiskey!!" Masigla kong bati kahit na wala akong kausap. Napangisi pa ako nang makitang mabilis na napunta sa akin ang tingin niya at naging mabagal ang pagmamaneho nito. -l "I'm totally fine, Whiskey but I'm hungry." Sinadya ko pang panipisin ang boses para mas lalong nakakaawa. "I'm on my way sa office at hindi ako nakakain." Sa loob loob ko ay gusto ko ng matawa. "Really? You'd bring some foods for me?" Ha! Manigas ka Darwin. "Oh Whiskey, I can eat you din rawr." Rinig ko ang mahinang mura ni Darwin dahil doon. Tila nagsasaya ang mga demonyo sa likod ng isip ko dahil sa paglihis ng landas ng sasakyan namin. At alam ko kung saan kami papunta. "Thank you Whiskey, see you later. Let's eat each other." Humagalpak na nga ako ng tawa dahil sa pinagsasabi ko. Kinginang kabaliwan para lang mapansin letse. Binaba ko na ang cellphone at bumaling kay Darwin. Kunwari ay wala akong alam kung saan kami papunta. "May dadaanan ka ba?" Patay malisya kong tanong. "Buy foods." Tipid nitong sabi at pinigilan kong mapangiti. "You're hungry?" "No."Agad nitong sabi. "Pero yung babae ko gutom na gutom at mukhang gusto ring kumain ng babae kaya bubusugin ko na agad bago pa dumating yung wine na yun." And with that, I burst out laughing as his head turned to the sides to order. Napadrive thru tuloy kami dahil sa kabaliwan ko. Kagat ko ang labi nang ibigay na niya sa akin ang sobrang daming fast foods. Matalim parin ang tingin niya sa akin. "Now eat. Bawal kang lumabas ng opisina. You're not allowed to entertain any guess, either. Kuha mo?" Damn, he's too cute. I can't! Hanggang sa pagdating namin sa kompanya ay hindi nagbabago ang kunwaring pagtampo ni Darwin sa akin. Hindi naman ako makalapit dahil tiyak ay magtataka ang makakakita. Habang mag-isang nakatambay sa loob ng opisina ay hindi ko na naman maiwasang tumingin tingin sa mga dekorasyon ba narito. Halatang mamahalin. Namataan ko pa lang ang litratong nasa gilid ng coffee table niya ay parang nanghina ako. Tumayo ako sa pinagkakaupuan ko at lumapit doon. - Ilang araw na nang makita ko ang parehong litrato. Pero yung pakiramdam ganoon pa rin. - "This girl...." - My voice trembled as I brought my finger tips to trace the harsh feeling of the frame. Basag na ang salamin nito,may mantsa ng dugo at nakalatag lang sa mesa niya. - Hawak ko muli ang picture frame na kung saan naroon si Darwin kasama ang isang babae. Hindi halos ako makapagsalita. - Gusto kong sabihin lahat kay Darwin. I know I'm pushing him off me and I don't want him to get tired. Kaya't hanggang makakaya ko ay hinahayaan ko siyang kilalanin ako. - "She's my ex-wife." - Muli kong nabitawan ang frame dahil sa gulat. Hindi ko namalayan na nakapasok na pala siya. Nagaalala naman itong lumapit sa akin, hinawakan ako sa beywang saka inalalayan na maupo. Asawa niya? The girl behind all of my sufferings was his wife. Hindi ko matanggap. Asawa niya ang nagpahirap sa akin. I can't accept it. "Siya... yung....." I trailed off. "I have a college friend, si Liam. May relasyon kami, nabuntis niya ako." Namataan ko si Darwin na nakikinig lang pero halata ang pagaalala sa mukha niya. Nanginginig ang katawan ko. Naghanap ako ng malapit na upuan ngunit wala akong mahanap. Hindi na makapokus ang paningin ko. "Gusto ko sanang ipalaglag pero hindi ko kaya. I was so stressed and depressed. I remembered myself going out the bar, dinudugo ako. Then someone helped me. Yung lalaking tumulong sa akin, dinala niya ako sa kung saan. Akala ko ay tutulungan nila ako. Pero yung babaeng nasa litrato, para siyang halimaw. Paulit-ulit niyang pinaso ang tiyan ko. She wanted to kill my child. Pinalo palo niya ako, sumisigaw siya. Para siyang baliw." Para akong nakawala pa lang sa isang madilim na kwarto. Ramdam ko ang panginginig ng katawan ko sa takot. Muli ay parang nararamdaman ko na naman ang sakit, ang takot. Parang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang itsura ng babaeng iyon. "Then someone came back. Yung lalaki rin mismo na nagdala sa akin sa asawa mo, kinuha niya ako saka dinala sa isang hospital." Nabasag muli ang puso ko dahil alam kong muli kong maririnig ang masamang balita. "But it was too late. Wala na ang bata, your wife successfully killed my child." Napahagulgol na ako sa iyak. Sobrang sakit. Nawala ang anak ko. Nawala ang nagiisang rason kung bakit nagpatuloy ako sa buhay kahit mahirap. "Your wife killed my child, Darwin! Halimaw siya! Halimaw!" Para akong bata na nagsusumbong. Sobrang sariwa pa ng alaala kahit ilang taon na ang nakaraan. "I know everything, Lexi." Ang makapal na boses ni Darwin ang pumantig sa tenga ko. Nagsalubong ang kilay ko at bumaling sa kanya. "What do you mean?" Pinagmasdan ko itong lumuhod sa harap ko. Kinulong niya ang nanginginig kong kamay sa malalaki niyang palad. Malungkot ang tingin niya sa akin. "I.... Ako yung lalaking nagdala sayo sa asawa ko. Ako yung lalaking iyon..." Gulat akong napaatras. Nakalimutan ko saglit kung paano huminga. Siya.…siya ang lalaking iyon? And with that revelation, all of my trust, my hope, my affection, lahat ng iyon ay nasira. Masyado akong nagtiwala sa kanya.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD