“Pare, Ino!!! Hinga!!!”
Malabo ang tunog ng boses ni Tim habang nanlalabo ang paningin ko kasabay ng mababagal na hininga ko na tila kakapusin na. “Ga—gamot.”
“Ano?!!!”
Di ko na makita kung nasaan ba kami sa mga oras na iyon, malabo talaga ang lahat sakin. Tanging nasa isip ko ay ang mga araw na natrauma ako sa pagkamatay ni Mama at ang babaeng unang minahal ako, saka ang anak sana namin na di ko nagawang maligtas kahit nag-aaral ako ng medicine.
“Ga—gamot,” sabi ko habang hinahabol ang hininga ko at kinakapkap ang bulsa ng bag ko.
Kinailangan kong uminom ng mga gamot para makalimot sa mga trauma na iyon. Mabigat ang mga gabi na kinailangan kong pagdaanan para lang lumipas ang mga paghihirap ko.
“Pre, tangna ka! Napapano ka na!” sigaw ni Tim na di na rin maunawaan ang gagawin.
Nabig
