MABIGAT na nagpakawala ng buntong hininga si Gabriel habang pinagmamasdan ang dalaga na nakatanaw sa karagatan.
Hindi nito matanggap ang lahat ng nalaman nito mula sa akin. Pinagsisigawan pa siya nito at pinaratangan na gumagawa lamang ako ng kuwento.
Hindi ko naman ito pinilit na maniwala. Ang mahalaga, nasabi ko ang lahat-lahat dito. Ang tungkol sa totoong pagkatao nito. Kung sino talaga ang totoong pamilya nito.
Ilang beses ko rin itong nakitang tahimik na umiiyak sa silid nito.
Hinayaan ko naman ito pansamantala at alam kong labis itong nagimbal sa mga nalaman. Alam kong hindi madali sa kaniya na tanggapin ang katotohanan.
Napalunok ako ng makitang pinalis nito ang luha sa mga mata nito.
"Kumain na tayo.." mahinahong wika ko sa dalaga.
"G-gusto ko nang umuwi," garalgal na
