Tyler's POV
"Ah! Damn it!" Habol ko ang hininga nang muli akong umupo sa aking swivel chair. At mas lalo lamang akong nagpuyos sa galit nang makita ang mga natirang papers sa table ko. Ngunit hindi ako ro'n naiinis, pero hindi ko rin naman din alam kung saan ako nagagalit! Hindi ko maintindihan ang sarili ko! Gulong-gulo na ako, gulong-gulo na 'tong puso ko, 'tong nararamdaman ko, 'tong damdamin ko!
Nang makita ko ang pagbuhos ng mga luha niya nang sigawan ko siya kanina bago ko siya paalisin sa opisina ko, nag-alab ang galit para sa sarili ko dahil hindi ko matanggap na kung bakit ko 'yon nagawa sa kanya. Because after all, it's her fault! Kasalanan niya kung bakit nasigawan ko siya't lahat-lahat, kaya bakit mararamdaman ng puso ko ngayon ang kung ano para sa kanya? I really can't ident
