BRO_mance BL story’s

CHAPTER 6

Lumipas pa ang mga araw pero sa bawat araw lalo kung namimiss si Ken diko maipaliwag ang lungkot na aking nararamdaman napag tanto ko kung gaano ko s'ya lubos na minamahal nag sisi tuloy ako kung bakit diko inantay pa ang isasagot n'ya sakin noong akoy nag tapat sakanya ng aking nararamdaman naiisip ko tuloy kung paano at mahal rin kaya nya ako." NaMiss ko s'ya ito ang tumatakbo sa aking isip sa araw araw na hindi kosya nakikita napansin kurin na isang linggo nasyang di nauwi sa amin hindi s'ya nag papakita di man ako makapag tanong kay ate Rose kung bakit dahil nahihiya ako at natatakot."

Mabilis na katuk sa aking pinto ang bumulaga sa aking pagtulog naalimpungatan pa ako malakas na tawag sakin ni ate Rose nang isang umaga agad kung binuksan ang aking Pinto tumambad sakin si ate Rose na naiyak at sinabe nyang gusto nyang magpaalam dahil Mau masamang nangyari kay Ken".

Para akung nabuhosan ng malamig na tubig sa aking narinig pero kailangan kung huminahon para malaman ko kung ano ang dapat naming gawin at anong nangyari agad kung tinanong si ate Rose kung anong nagyari at bakit s'ya magpapaalam na umalis".

Agad naman nagsalita si ate Rose na naaksidente daw si Ken sa bus na sinasakyan nito papunta sa amin kaya pala hindi ito dumating ngayong araw na inaasahan kung darating dahil araw naman ngayon ng byernes at nakatakda syang pumunta dito

Agad akung bumalik sa aking kwarto para kunin ang susi ng aking sasakyan at agad kung sinamahan si ate Rose para puntahan si Ken na kasalukoyan daw malubha ang natamong pinsala sa pag kakaaksidenti sa bus"

Diko alam ang aking nararamdaman noong tinatahak namin ni ate Rose ang daan papunta sa ospital kung saan dinala ang mga na aksidente para namumugto ang aking mga mata at ano mang oras ay nag babadya ng umagos ang aking mga luha ano mang oras nakarating kame sa ospital at nakita ko ang iba pang nasugatan ng banggaan ng dalawang bus may ilang dipa manlang nalalapitan ng kahit anong lunas at nasa sulok lang ng ospital ang iba naman ay nag iiyak na dahil di nakaligtas ang kanilang mahal sa buhay sa dame ng mga napinsala ng aksedinte lalo akung kinabahan sa mga mangyayari di kuna napigilan ang umiyak at nanalangin na sana walang ano mang mangyari kay Ken gano'n rin si ate Rose na napansin kung Dina maintindihan ang gagawin mabilis namin hinanap ang mga nurse na mag aasikaso sa mga pasyente at nagtanong ng mga pangalan ng mga na aksedinte sa isang sulok nakita namin ang nakahigang isang lalake na halos kaidad ko puro ito galos at naliligo na ito sa sarili nitong dugo agad namin itong linpitan ni ate Rose at agad ko itong nakilala kahit puro galos ang mukha nito at puno ng dugo walang duda nasi Ken ito at nasa gilid nito ang nag n'ya na regalo ko sakanya noong kaarawan niya."

Agad kung tinawag ang doctor at dahil narin kilala ang aming pamilya sa ospital naiyon agad nilang inasikaso ang katawan ni Ken at pinasok agad nila ito sa OR para malapitan ng paunang lunas grabe ang kaba at takot na aking nararamdaman sa mga oras nayon hindi ko kayang Mawala sakin ang taong pinakamamahal ko tanggap kung hindi kame para sa isa't isa pero ang mawala s'ya sa amin at kanyang mahal sa buhay at hindi ko kaya".

Lumapit samin ang nurse na nag asikaso kay Ken".

Tinawag ang kanyang Kenzo Velasquez sino yong kamaganak".

Agad kaming lumapit ni ate Rose para tanongin kung kumosta na ito kung ligtas naba ito sa kapamahakan sinabe naman samin ng nurse na inoobserbahan pa ito dahil marame ang pinsala nito na natamo sa aksedinte"

Ito po ang gamit ng pasyente sabay abot ng bag ni Ken .

Agad akung pumunta sa maliit na Chapel sa loob ng ospital at taimtim na nagdasal sa buong May kapal at hininge ko sakanya ang lahat ng aking hinaing kasama dito ang pag na nais na makaligtas sa kapahamakan ang aking kaibigan."

Diko namalayan na nasa harap kuna pala si ate Rose at May inabot sakin na maliit na subra galing daw sa gamit ni Ken at sakin nakapangalan kaya't ako dapat ang magbukas nito at alamin ang nilalamin". Salamat ate Rose sabay n'ya akung niyakap at tinapik ng marahan ang aking likod". Malalampasin rin ito ng anak ko salamat at lage kang na dyan para sa anak ko para samin maraming salamat sir Mico." Ate Rose naman mico nalang po para namang iba pa kayo sakin eh kayo na halos ang nagpalaki sakin sabay ngiti ng hilaw dala ng aking kalungkotan.

Agad kunarin pinatawag si mama at papa kay ate Rose dahil nakalimutan ko magdala ng Wallet at cellphone manlang dala ng pagkataranta at pagkabigla sa mga nangyari ilang oras rin namin inaantay na lumabas ang doctor para malaman namin kung kumusta na ang kalagayan ni Ken".

Dahil sa pagka taranta diko manlang namalayan na naka pantulog pa pala ako at naka pajama at t shirt lang ako at ang higit sa lahat baliktad pa pala ang chinilas na na suot ko ang isa ay pambahay at ang isa naman ay panglabas ko napansin lang ito ni ate Rose noong linipat nasi Kenzo sa sarili nitong kwarto dahil sa kilala ang pamilya namin sa ospital nayon kaya naman may sariling kwarto ang mahal ko ay mahal kaibigan ko pala." Simpre mahal ko ata Yan at Hindi ako papayag na ihalo s'ya sa maraming pasyente paano kosya maalagaan ng maayos." Ahm asawa lang ang peg.

Masaya kame ni ate Rose at nalaman namin sa doctor na maayos na ang kalagayan n'ya dahil narin naagapan daw naiwasan ang pagkaubos ng dugong nawala dito nag donate rin ako ng dugo kay Ken noong ito ang kinailangan salinan ng dugo kapalit ng nawala sakanya mabuti nalang at pareho kame ng dugo at Dina kame nahirapan pang maghanap."

Kapansin pansin ang mga bindang nakabalot sa parte ng katawan ni Ken lalo nasa ulo nitong lubos na napinsala". Nakatitig lang ako sa maamong mukha ng aking kaibigan ng maalala ko ang sulat na binigay sakin ni ate Rose dahil mag isa lang ako na nag babantay kay Ken sa mga oras nayon" napag pasyahan rin kasi ni ate Rose na umuwi muna s'ya para kumuha ng mga gamit at gamit kunarin nag pumilit kasi ako na ako nalang ang maiwan kay Ken para mag bantay dahil gusto ko sa oras na magising s'ya ay ako ang kayang makikita".