My crazy wife

Chapter 15

Nakatingin ako sa labas bitana habang pinag mamasdan maganda tanawin kahit nagyun hindi parin ako makapaniwala na kalabas ako sa kwarto kung saan ako kinukulong ni devon tumungin ako kay devon habang nag drive siya. seryoso siya habang nakatingin sa kalsada minsan feeling ko si dylan kasama ko dahil mag kamukha sila nagulat ako mag salita si devon.

" mahal mo na ba ako?" ano pinag sasabi nito.

" huh?" wala lumabas sa bibig ko kundi huh ano ba dapat ko sabihin sakanya

" mukha mahal mo na ako huh" baliw na talaga siya

" baliw ka na talaga masyado ka mahangin jusko" natawa siya marinig sinabi ko. tumingin ako sa labas habang pinagmamasdan maganda tanawin. mabuti hindi na nag salita si devon hanggang hindi ko na malayan nakatulog ako sa katahimikan nagising ako habang buhat buhat ako ni devon hindi ako gumalaw dahil nakakahiya sa kanya

" Sir maayos na po yung kwarto pwede niyo na dalhin asawa niyo sa loob pasensya na po sa pag hihintay" sabi ng matanda lalaki. naramdaman ko nag lakad si devon

" maraming salamat po Mang Jose " sabi ni devon sa matanda

" Sir devon hanggang kailan po ba kayo mag stay dito ilang buwan narin po kayo dito sa tawi-tawi hindi ho ba kayo hinahanap sa inyo?" sabi ng matanda lalaki. naramdaman ko pag buntong hininga ni devon

" Mang Jose, alam niyo naman po may problema sa pamilya namin " malumanay na sabi ni devon sa matanda lalaki.

" Alam ko naman iyon iho, pero bat hindi mo muna kausapin iyong kakambal hindi mo naman malalaman ng totoo kung hindi ka uuwi lalo na ang problema na dinala mo dito asawa mo" naririnig ko pag aalala sa boses ng matanda. narinig ko pag bukas pintuan at ilang segundo pa lang ay naramdaman ko dahan dahan niya ako nilapag sa kama. hindi parin ako gumalaw dahil natatakot ako mahuli ni devon nakikinig sa usapan nila ng matanda lalaki kausap niya.

"Mang Jose, alam ko po ginawa gawa ko mali man pero na pamahal na po ako kay yuri hindi ko hahayaan na bumalik siya sa kakambal ko pag katapos lahat ginawa niya " naguguluhan na ako sa lahat ng yayari bakit kase sa dami dami tao pwede ko pa kasalan eh may kakambla pa. hindi na ako mag gulat kung may kapatid pa sila triplets pero wag namn sana kung ano-ano na pumapasok sa isipan ko.

" Iho alam mo naman na iba ugali ng kakambal mo baka nakakalimutan mo siya may hawak ng underground ngayun kaya ng siya pumayag na makipag palit sayo pumunta sa ibang bansa para tapusin hindi mo kaya tapusin trabaho ng iyong ama" habang tumatagal hindi ko sila naiintindihan.

" Alam ko po iyon Mang Jose, hindi lang naman si dylan may connection kay hindi ako natatakot sa kanya at kung maari ho Mang Jose manahimik na lang ho kayo tungol sa problema ito alam ko po palihim kayo nag bibigay mensahe sa aking ama " pag galit na sabi ni devon.

" Devon wala ako sasabihin sa iyong pamilya lalo na ayaw ko madamay sa gulo ito. alam mo matanda na ako hindi ko na kaya ipagtanggol ka tulad ng dati kaya mag handa ka na dahil alam ko pinapahanap na kayo ng kakambal mo"kinakabahan ako dahil sa mang naririnig ko jusko mukha mapapaaga yata pag kamatay ko dahil kay devon dami pwede isama eh ako pa napili niya.

" Naintindahan ko po Mang Jose"

" Oo nga pala, kung balak niyo mamasyal muna bago umalis ay bilisan niyo dahil kutob ko dito una pupunta si dylan dahil alam niya may lupa rito iyo ama" sabi ng matanda

" Mang Jose, meron ho ba kayo alam na maganda puntahan? "sabi ni devon. gusto ko tumawa dahil kahit sa sitwasyon nato mas gusto pa niya gumala kesa mag tago.

" bat hindi na lang kayo pumunta bataan? maganda kung palipat lipat kayo lugar kung nag tatago kayo alam mo naman madami connection ama mo lalo na kakambal mo" hanggang kailan ba sila matatapos mag usap nagugutom na ako jusko.

" Sge po, maraming salamat po Mang Jose" narinig ko pag sara pintuan, jusko mabuti naman natapos din kayo mag usap nagulat ako ng bigla halikan ni devon noo ko.

" Hindi ako papayag na kunin ka sakin dylan" pag katapos sabihin ni devon yung umalis na siya kwarto.dahan dahan ako umupo sa kama at pinagmasdan paligid ko simple lang desenyo ng kwarto at wala masyadon gamit. matagal din ako nakatulala habang pinagmasdan ko rosas sa lamesa na mukha kakalagay lang. hindi ko alam dapat ko maramdan naguguluhan ako kung ano ba dapat ko gawin dahil sobra dami ganap sa buhay ko.pero isa lang na iisip ko gawin nga tumakas kay devon hindi ako pwede mag stay na kasama si devon dahil mamaya ano gawin ni devon sakin.

pinagmasdan ko buong kwarto tumayo ako at binuksan ko ng bintana nakikita ko palubog na sikat ng araw habang nag reflect sikat araw sa dagat. napabuntong hininga na lang ako kung hindi siguro ako nag stay sa batangas hindi ako makukuha ni devon.

Dahil mas matalino ako dapat gumawa ako paraan paano ako makatakas dito hindi naman ako kaladkarin para chukchakin dalawa mag kapatid. nahihiya ako sarili ako para nadumihan budhi ko habang napapalalim pag iisip ko paano makatakas kay devon naramdaman ko pag yakap niya sakin.

" gutom ka na ba? " tanong sakin ni devon.

" bat mo pa ako tinatanong kung alam mo naman sagot " natawa si devon sa sinabi ko. baliw ba siya bat kailan pa niya ako tanungin kung alam niya naman hindi pa kami kumakain simula kanina.

" mag tatanong ba ako kung alam ko " pag katapos niya sabihin yun hinarap niya ako at hinalikan niya ako sa noo.

" kanina ka pa devon na iinis ako " tumawa namn siya sinabi ko kahit wala naman nakakatawa baliw na tagal siya.

" tara na, kumain ka muna baka magutom si baby " sabi niya sabay himas sa tyan ko.

" baliw wala bata sa tyan ko bulate lang " seryoso ko sabi sakanya. nakita ko pag pipigil tawa ni devon sa sinabi ko. pag katapos namin kumain ay bumalik din kami sa kwarto pinagmasdan ko lahat kung saan nilalagay ni devon importante na gamit.

" devon wala ka pa balak na bumalik sa maynila?" tanong kay devon.

" babalik lang tayo maynila ko kung makikipag hiwalay ka kay dylan " sabi ni devon sakin. tahimik lang ako sa sinabi niya dahil malabo mangyari yun lalo na may kaugnayan pag papakasal ko kay dylan sa business nila lolo at lola. nakita ko tinago ni dylan cp ni sa ilalim ng unan niya. lumapit sakin si devon hinawakan niya pisngi ko ng akam hahalikan niya ako umiwas ako kaya lumapit lang mga labi niya sa gilid ng labi ko

" ayaw mo parin ba sakin yuri?" sabi sakin ni devon. tahimik ko lang siya tinignan nakita ko lungot sa mata pero pinag sa walang bahala ko yun dahil alam ko hindi totoo mga pinapakita niya sakin at ginagawa niya. wala ka marinig na ingay hindi na nag tanong pa si devon pero nakikita ko nakatingin parin sakin si devon. habang katahimikan nanaig namagitan samin dalawa ay iniisip ko kung paano ako makatakas kay devon napatingin ulit ako kay devon nakakatitig parin sakin gusto ko mapangiti dahil nakaisip ako ng idea. bakit hindi ko itry kung makakatakas naman ako pinutol ko na katahimikan namamagitan samin dalawa.

" hmmm hindi namn sa ayaw devon pero..." hindi ko pa na tatapos sasabihin ko ng bigla ako halikan ni devon. hindi na ako nag dalawa na tumanggi pa dahil bago pa man ako halikan ni devon ito rin na iisip ko paraan. halos hindi ako tinigilan ni devon hanggang hindi siya mapagod hinitay ko makatulog si devon ng maramadaman ko nakatulog na siya ay dahan dahan ako tumayo kahit masakit pa maselan na parte katawan ko pinilit ko tumayo dahil hindi pwede mag tagal pa dito dahil hindi na ako makakatakas sa kanya.

kumuha ako pera sa bag ni devon kinuha ko rin bag na may laman na damit ko nilagay ko importante gamit na kailangan ko. tinignan ko muna si devon bago umalis. naiisip ko tuloy may pabaon ako sakanya bago ako umalis natawa na lang ako sarili ko. binilisan ko pag kilos ko dahil malapit na mag sumikat araw. bunksan ko ng bintina at hindi na ako na dalawa isip na tumalon hindi naman ako natakot dahil puro damo na babaksakan ko ng maramdaman ko na mga damo ay agat ako umalis.

malayo rin ako nag lakad bago ako makakita ng mga bahay sa paligid agad ako nag tanong kung saan sakayan papunta sa pier. ilang oras din bago ako makarating sa bongao port ng makasakay na ako sa barko ay napangiti ako lubusan dahil na katakas na ako. hindi ko alam kung saan ako pupunta pero kailan ko bumalik sa batanagas bago umalis ng bansa dahil nadun imporatante ko papeles kailangan ko.