A Love So Wild

Chapter Seven

Pinilit niyang humarap kay Simon kahit na ipinirmi siya nito sa kanyang kinatatayuan. Sunod-sunod siyang huminga. It was the first time she's been this close to him. And feeling the heat of his body behind her back is making her breathless. Hindi na niya alintana ang talim sa boses nito o ang dilim sa mga mata nito. The only thing she has in her mind is the nearness of him and.. Tama ba ang narinig niya?

Kinausap siya nito!

Unti-unting sumilay ang ngiti sa kanyang mga labi. Marahan siyang humarap at sa mapupungay na mata ay minasdan niya ito.

"Umuwi na tayo!" Matigas nitong ulit.

"You're talking to me now.. hindi ka na ba galit?" Instead she asked.

Walang ekspresyon ang mga mata nitong tumitig sa kanya, but she saw how his jaw clenched at her remarks. At nang tangkain siya nitong bitawan ay agad niyang hinawakan ang braso nito. Marahas itong bumaling pagkunwa'y itinuon ang paningin sa kamay niyang nakahawak rito.

"Let's dance.." She gently whisper. She tilted her head so she could see his face clearly. Nahihilo na kasi siya sa sari-saring kulay ng disco lights.

Kumunot ang noo nito saka nag tiimbagang.

"Pinuntahan kita rito para yayain ka ng umuwi.. hindi para isayaw ka!" he said harshly.

Napakagat labi siya. But his harsh words can't make her stop from asking him to dance with her. Gustong-gusto niyang makasayaw ito. "Just this one Clark please?" Namumungay niyang sabi. "Promise, after this, we will go home."

"No!" Matigas pa rin nitong tanggi. "Why don't you asked that blond boy again? It's obvious that you're enjoying his company, kaya nga nakalimutan mo na mag aala-una na at inaantok na ang driver mo sa kahihintay sayo. You could at least have a little consideration. Pero pati pala iyon wala ka!"

'Ouch!'

Marahas nitong inalis ang kamay niya at malalaki ang hakbang na tinungo ang exit.

"But I've told you to go home." Nagkukumahog siyang sumunod dito "Sinabi kong ite-text o tatawagan nalang kita kapag uuwi na ako."

"So you called that as your consideration?" Nang uuyam nitong baling sa kanya. Nasa labas na sila ng bar at papunta sa parking lot. "Anong pagkakaiba non sa naghintay ako sayo sa labas? You'll still disturb me in a way. Sabihin mo nga, wala ba akong karapatang magpahinga ng maayos kahit driver mo lang ako?"

Napalunok siya.

"Ngayon alam ko na kung bakit walang driver na tumagal sayo. You're not just spoiled as what I've heard, but a selfish and inconsiderate brat!" Tuluyan siya nitong talikuran at naglakad patungo sa kanilang SUV sa may parking area.

She gritted her teeth hardly as anger begin to consume her being. She only asked him a dance. Just one dance.. Kailangan ba nitong insultuhin at sabihan siya ng mga masasakit na salitang iyon? Hindi ba nito makita na nasasaktan na siya? Na marunong din siyang masaktan? Sino sa kanilang dalawa ngayon ang walang konsiderasyon?

"Bakit ba galit na galit ka sa akin huh?" Di na niya napigilang sumbat. She walk steadfastly towards him saka tiim itong tinitigan. "Why do you hate me so much as if I've done something terrible to you? Wala akong matandaang trinato kita ng masama. I have been nice to you even from the very beginning. So why Clark?" Hindi na niya napigilan ang pagpiyok ng kanyang boses.

And she hated it. Hindi niya gustong makita nito ang bahaging iyon sa kanya. Ayaw niyang magmukhang kaawa-awa pero hindi na niya kaya. If she won't ask him that question now, pakiramdam niya hindi na siya magkakaroon ng pagkakataon kailan man. Patuloy iyon dadaloy sa isipan niya at mababaliw siya sa kakaisip kung bakit ganoon nalang siya nito kung tratuhin.

"Ang mabuti pa pumasok ka na sa lo--"

"Answer me Clark!" She said almost histerically. Ramdam na niya ang pamumuo ng kanyang luha "I need your damn answer so that I could understand why you're doing this to me!"

Sandali itong natigilan. Hindi niya alam kung totoo o imahinasyon niya lang ang nakita niyang saglit na paglambot ng mga mata nito.

"You're drunk and it's cold so get inside the car Ella." maawtoridad pa rin nitong sabi.

Tuluyan ng tumulo ang kanyang mga luha. Kung sa desperasyon iyon o sa narinig niyang pagtawag nito sa pangalan niya. For the first time she heard him call her name, for the first time she felt the worries in his voice. And she can't understand why her heart aches at that.

"Just a while ago you called me an inconsiderate selfish brat, and insulted me beyond compare. Halos durain mo na ako sa mukha. So what is it to you if I froze or die in this f*****g cold? Why act as if you care Clark?"

Malalim itong bumuntong hininga saka tila nauubusan na ng pasensiyang isinabunot ang sariling buhok.

"Please señorita.. Get inside now and stop asking stupid question!"

"Para sayo walang kabuluhan ang mga tanong iyon, pero iyon ang lahat-lahat para sa akin Clark. I really want to know of why you hate me so."

Bumuntong hininga itong muli.

"I don't hate you Arabella.." He said in a calm tone. His face was unreadable.

"Then why?" She ask desperately. Why you're so cold at me?"

He gritted his teeth.

"Ano bang klaseng pagtrato ang inaasahan mong ibigay ko sayo?" taas kilay nitong tanong. Unti-unting lumapit sa kanya at seryoso siyang tinitigan.

"I.. I.." She stammered. wala siyang mahanap na sagot. Nablanko ang isip niya dahil sa ginawa nito. He was too close at her that she can almost smell his sensual breathing. And God please help her for her heart wants to jump out of her ribcage!

"Anong klaseng trato Ella?" He whisper huskily. "Do you want me to spoiled you like what your father do to you? Do you want me to pampered you like every boys do because they are crazy over you? Ganoon ba hah? Iyon ba ang gusto mong trato ko sayo?"

She open her mouth to say something, pero hindi niya mahanap ang kanyang boses. Gusto niyang umatras, pero hindi niya maigalaw ang kanyang mga paa. She remain there unmoving. Pigil ang hininga. Walang siyang magawa kundi ang magbaba nalang ng tingin. Hindi niya kayang salubungin ang mga mata nito.

"Y..you.. You could at least be.. be friendly." Nanatiling sa ibaba ang tinging sabi niya.

"Well, I'm sorry señorita, but I don't do friends with my boss or my boss daughter. At kahit hindi pa kita amo, hindi ko rin gustong maging kaibigan ka." matigas na nitong sabi saka lumayo sa kanya. "I already answer your question, so get inside the car now and let's go home!" Dugtong pa nito bago tuluyang pumasok sa driver seat.

Walang imik siyang naglakad at lumiko papunta sa backseat ng kotse. Isinandig niya agad ang ulo sa backrest ng upuan ng makapasok siya at marahan na pumikit. Nasagot nga nito ang tanong niya, pero lalo lang iyon nakasakit sa damdamin niya. She tried so much to be nice, and even offered him friendship, but he rejected her immediately, he turn her down just like that.

Nagulat pa siya ng sunod-sunod na nag ring ang cellphone sa may tabi niya. Matamlay niya iyon inabot. It was Jessa.

"Where are you now?" pasigaw nitong sabi, sinabay ang maingay na paligid.

"Ah.. I'm sorry Jess, hindi na ako nakapagpaalam. Bigla kasing sumakit ang ulo ko kaya--"

"We saw your driver drag you out from here Ella." matigas nitong sabi kahit halata sa boses ang kalasingan. "Bakit ba hinahayaan mong ganyanin ka ng Simon na iyan hah? Ikaw ang amo pero ikaw itong sunud-sunuran sa kanya."

Napa-angat ang tingin niya. Hindi dahil sa sinabi nito kundi dahil nag-alala siyang baka marinig ni Simon ang sinasabi nito sa kabila ng hindi naman iyon nakaloud speaker.

Nababaliw na nga siya. Nakuha pa niyang mag alala na marinig nito ang pang-iinsulto ni Jessa gayong siya ang ininsulto nito ng labis.

"Sabihin mo nga.. may gusto ka ba sa kanya?"

"Hah?"

"Ang Simon na iyan ba ang dahilan kung bakit wala ka sa sarili mo this past days?"

"Now we know it." Narinig niyang hagikhik ni Maggie sa background. "You're inlove Arabella Santana."

"N..no.. Sumakit lang talaga ang ulo ko kaya ako umalis. Bawi nalang ako next tim." Sabi niya at agad na pinatay ang cellphone niya. She don't want to hear more of their teasing. Mas lalo lamang siyang nasasaktan.

Kung totoo ang sinabi ni Maggie, kung pag ibig nga iyong nararamdaman niya para kay Simon, mas lalo iyon walang katugon. He just painfully rejected her offered friendship. Ano pa kaya kung sinabi niyang gusto niya ito?

She smile bitterly. She's sure he would not only laugh at her, but mock her until her heart bleeds to pieces.

Tuloy-tuloy siyang pumasok sa loob ng makarating sila sa mansion. Wala na siyang pakialam kung nasasagi na niya ang mga bagay sa kanyang nadadaraanan. She just desperately want to reach her room and cry her heart out.

Hindi niya alam kung paano siya nakatulog. Ang huling natandaan niya.. she had cried a pool of tears before she finally close her eyes and fell asleep.