Sabay na nakatingin lamang kami ni Lazarus sa malaking bato. May binuksan siya roon at kaagad na bumukas iyon. Pumasok na kami sa loob at kaagad na lumiwanag dahil sa sulo. Pumasok na kami sa loob at ganoon pa rin ito base sa pagkakaalala ko.
Pagdating naming sa loob ay t’saka naming nakita ang parang lagusan. Gumagaalw iyon na pabilog. Paliit nang paliit.
“Kailangan na nating umalis,” saad ni Lazarus. Tumango naman ako. Ppaunta na kami ru’n nnag matigilan ako.
“Bakit? May problem aba?” tanong niya sa ‘kin.
“Ah!”
Napahawak ako sa taenga ko nang marinig ang kakaibang tunog na iyon. Ang sakit sa taenga.
“Carmilla,” sambit ni Lazarus. Tinakpan ko ang taenga ko at tiningnan ang kuwintas kong nagliliwanag. Hinubad ko iyon at unti-unting nawawala ang nakakabinging tunog.
“Baka kaila
