CHAPTER 9

1302 Words

ANGEL Natakot ako sa sinabi ni Doc. Richard kaya ambilis kong sumakay papasok sa kanyang kotse. Ayaw kong mawalan ng trabaho, hindi ko pa man alam kung ano siya sa ospital na pinagtatrabahuhan ko pero alam kong may katungkulan siya, isang salita niya lang tiyak maliligwak ako sa ospital. Kaya dapat talaga magpakait ako sa kanya. "Doc, saan po tayo kakain? Parang medyo napapalayo na po tayo." nahihiyang sabi ko sa kanya. Hindi siya nagsasalita, dire-diretso lang siya sa pag da-drive. Hinayaan ko na lang siya at tumingin na lang ako sa labas ng bintana. Di nagtagal ay bumagal na ang takbo ng sasakyan niya at tumigil kami sa isang maliit na restaurant. "Ano pong mayroon dito, Doc? Bakit po dito tayo kakain?" tanong ko sa kanya. Hindi pa rin siya nagsasalita bagkus hinawakan niya ang kama

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD