Takot. Pighati. Ang bumalot sa katahimikan namin ni Steve. Hindi ko mawari kung bakit ganun na lang ang pangamba ko sa sinabi niya. Ako ba talaga si Nancy Wayne? Alam ko naman sa sarili na ako talaga ito pero ang mga kakaibang nangyayari sakin after ng aksidenteng iyon ay masyadong nakapagtataka.
Isang oras pa ang lumipas bago siya nagpasyang paupuin ako sa pinaka dulo ng library. “Hindi ba ako pwedeng makalabas?”
Tinignan niya ako at sinabing, “Hangga’t hindi mo nakukuha ang librong gusto o kailangan mo hindi magbubukas ang pinto.” Naglakad na siya papunta sa kabilang shelf pero tanaw ko pa rin siya. Bookworm talaga siya. Tahimik tapos gusto niya rin ang mga libro. Nakakabilib naman siya. “May dumi ba sa mukha ko?” tanong niya habang nasa librong itim pa rin ang mga mata niya. Tumikhi
