Nasa Eroplano kami ngayon at hinihintay ang paglipad nito.
Nung una ay nagdadalawang isip pa akong umalis dahil naiiyak at nalulungkot ako dahil iiwan ko ulit ang Gregoria. Naiyak nga si Ante dahil mamimiss niya ako. Ang ma alingaw-ngaw na boses ni Becky ay nanatiling nasa tenga ko hanggang ngayon. Siguro ay may mga bagay talagang kailangang iwan para sa maganda kong kinabukasan sa Manila.
Yakap-yakap ko si Matteo habang natutulog sya saking balikat. Ibinaba ko ang noo ko at tanging hinanuk at idlip lang ang naririnig ko mula sa kanya. Ang kanyang suot na salamin ay mas lalong nagpapa gwapo sa kanyang perpektong mukha.
Tumagilid ako ng kaunti saka pasikreto ko syang hinalikan sa pisnge ng ilang segundo. Babalik na sana ako sa pagkakaayos ng upo ng bigla niyang hinila ang batok ko saka
