Agua’s POV
HIndi na ako nagsalita, mukhang seryoso kasi ngunit mas lalong naging palaisipan sa ‘kin ang ginawa ko kagabi at bakit naiinis siya nang mawala akong mabanggit na alala ko mula kagabi.
Tumalikod siya at tuluyang iniwan ako sa loob ng kwarto. Pagkasarado niya ng pinto ay pabagsak kong hiniga ang sarili pabalik sa kama. Inabot ko ang isang unan at tinakip sa ‘king mukha saka ako napatili. Pigil ang paglakas ng boses ko upang walang makarinig sa ‘kin.
Nilalabas ko lang ang nararamdaman ng puso ko, ng buong katawan ko. ‘Di ko maintindihan na para bang sasabog kung hindi ko isisigaw. Hindi ko maipaliwanag, kinikilig ako na kinakabahan na hndi mapakali na ewan. Yung mga nilalang ko sa loob ng tiyan ko nag-ra-riot, nagagambala, nagkakagulo.
Ayaw paawat ng mga eksena sa isipan ko
