Chapter 54
Mahimbing na ang tulog ni Lara. Nakayakap pa rin siya sa akin. Parang natatakot na baka mawala ako kapag bumitaw siya. Kahit tulog… Nakakunot pa rin ang noo niya. May bakas pa rin ng bangungot. Marahan kong hinaplos ang buhok niya. Dahan-dahan. Parang baka magising siya kapag mali ang galaw ko. “Sorry,” bulong ko. “Dahil sa akin dumadaan ka sa ganito.” Hinalikan ko ang noo niya. Maingat. Parang panata. Tapos dahan-dahan akong bumangon. Kumuha ng jacket. Lumabas ng kuwarto. Madilim sa labas. Tahimik. Ang tanging maririnig ay ang hampas ng alon. At ang hangin. Lumabas ako sa terrace. Nakatanaw sa dagat. Malawak. Itim. Walang hanggan. Parang buhay ko noon. Bago siya dumating. Kumuha ako ng sigarilyo. Sinindihan. Isang sindi. Isang hithit. Lumabas ang usok. Para
- Writer
