I watched the airplane fly by as its light blinked among the dark clouds and bright stars. It was already night time, but I decided to stay in the veranda. Ayoko kasi magkulong sa kuwarto ko, at magmukmok dahil baka mabaliw ako ng kakaisip. Napapansin ko kasi na panay na ang pagkahilo at pagsusuka ko, pero ayoko munang mag-isip ng kung anu ano lalo na't mas gusto ko munang makasal kami ni Matteo dito sa Pilipinas, bago pa kami mapunta sa ibang stage ng buhay mag-asawa namin. Gusto ko muna ibigay sa magulang ko ang kasal na they deserve para sa akin, bago ko pa sila bigyan ng ibang surprise. Baka kasi it would be too much to take for my Dad, especially that I havent finished college yet.
Hay! Nakakastress! Kung nandito ka lang Matteo, siguro mas makakapag-isip ako ng tama!Nasambit ko haban
