His posession

Chapter 8

IYAK ako ng iyak habang nasa loob ako ng kwarto ko, Si mom nasa harapan ko parin at nakatayo. Hindi ko alam ang gagawin ko. Kanina ko pa gustong tawagan si lash pero alam ko hindi naman niya ako sasagutin, Busy siya siguro kaya hindi niya ako masagot.

Sapo sapo ng kamay ko ang dibdib ko kung saan ang puso ko, Umiiyak ako ng palihim kahit alam ko naman na wala  si daddy. Hindi ko alam ang magiging reaction ng daddy ko pero alam ko na mamagalit siya, dahil pinagkatiwalaan niya si lash na akala niya ay nagtuturingan kaming mag kapatid. "Mom.." Nag angat ako ng tingin, Tinitignan niya ako ng deretso.

"You're to young for that mian, You're s-still my baby." Pumiyok siya, Napailing iling naman ako habang ramdam ko ang galit niya saakin.

"M-mom..."

Humigpit pagkakahawak ko sa bedsheets.

"Dont tell dad." Pumiyok ako, at nakayuko. 

Lumapit ako sa kaniya at niyakap, Napaluhod na ako. "Mom please, i am begging you. Dont tell him about this." Napaiyak na ako ng husto, Parang feeling ko ay namamaga na ang mga mata ko. Si mom i know she loves me. I know, tuluyan na siyang lumuhod at niyakap ako.

"You're my baby!" Napayakap narin ako ng mahigpit. "I love you mom."

"Yeah, dont cry... Dont cry baby.""

Suminghot ako. "Pero malalaman din ng daddy mo 'to."

Kumalas ako ng yakap. "I-ill tell him soon..Soon mom...Pag handa na ako."

"Alam na ba ni lash 'to?"

"No!" Umiling ako, Pinunas ni mom ang mga luha ko na hindi parin natitigil.

"Shhs... Kailan mo sasabihin?"

"I'll tell him but his busy." Napayuko.

"Tell him... Pag hindi ka niya papanagutan. Hinding Hindi siya makakalabas dito sa village na'to."

"And i'm not kidding..."

...

Nakapag shorts at sando lang ako ng black. Pababa ko ay napaiktad ako ng makita kong maagang umuwi si daddy, 3 pa naman nang hapon? Ano ginagawa niya dito? Wala ba siyang trabaho sa company.

"Hey, sweety."

Hinalikan niya ako sa pisnge at pati rin ako, Umupo ako sa mesa at humarap kay mom. Ngumitinsi mom saakin at parang ipinapahiwatig niyang wag akong matakot nandito lang ako. Ngumiti ako sa kaniya.

"Umiyak ka?" Tanong ni daddy.

"Ummh!" Di ako makasagot. Agad na sumagot si mom. "Hindi. Mukhang kulang siya sa tulog."

"Oh, okay. Are you okay now?"

Tumango ako. Habang si daddy ay nag kakapi. At nagbabasa ng kung ano ano sa computer niya. Tumayo ako at nag paalam na pupunta kay chikki.

Pinapasok ako ng katulong nila. Nalaman ko narin na wala dito si chikki pero pumasok parin ako. Si tita angel ay nakita kong umuupo sa may garden nila sa likod ng bahay at sa harapan pa ng swimming fool.  "Tita!" Ngumiti ako. Agad niya akong binalingan at tumayo.

"Oh! Hija!"

Pinaupo niya ako sa may tabi niya. "Saan ang mama mo?"

"Shes busy, with makkey." Ngumiti ako nang malapad.

"Oh, how sweet, What's up? Are you okay?"

"Ha?"

Agad niyang sinalat ang leeg ko ay noo ko. "You look like a monster." Tinawanan ko lang siya. "Namamayat ka. May sakit ka?" Umiiling iling ako.

Nakisabay narin akong mag kwentuhan kay tita at napapansin kong may lungkot sa mukha niya. "Tita? Ummhh.."

"Yes honey?"

"May contact ba kayo kay lash?"

"Oh, why are you always find your kuya lash."

"I just missed him!" Yumuko ako, para itago yong nararamdaman ko.

"Why?"

"Nothing tita, pero may contact na kayo?"

"Yes, god sumagot narin siya kagabi. Nag video call nga kami. Hes not busy anyway uuwi din daw siya pag may time siya, he always doing that things." Napailing iling si tita.

"Doing that thing?" Tanong ko.

"Yeah, like he always busy, pero hindi naman. Siguro ay may iniiwasan ang batang 'yon!"

Napalunok tuloy ako Hindi naman gagawin ni lash saakin 'yon.

"S-sige tita uuwi na ako."

"Sige, ikamusta mo nalang ako sa mama mo." Tumango ako.

Pagkagabi ay hindi parin maalis alis ang nararamdaman ko. Sabi ng OB ko ay hormones lang 'yon, at pweding maramdaman ng mga nag bubutis. napaiyak naman ako ng hindi ko ma contact si lash, Gusto kong mainis sa kaniya. Basta basta lang niya ako ginaganito. Hindi parin niya ako tinatawagan o ma-contact manlang,  like what the f**k? Wala ba ako sa kaniya? Basta basta lang niya ako ginaganito. Hindi manlang niya ako iniisip.

Nakaka inis siya ay Napaluha ako ng maisip ko lahat, Basta basta lang pala ako bumibigay. Hindi ko alam ang gagawin ko noon basta ang alam ko may nararamdaman na ako sa kaniya. Tanga ako, Oo tanga kung tawagin pero hindi ko na kasi kaya. Matagal ko na siyang gusto. Noon mga bata pa kami pero pinipigilan ko kasi alam ko hindi tama at kapatid ang turingan namin.

NAKALIPAS ang isang linggo. Halos hindi ko na kaya ang mga nangyayari. Palagi akong nahihilo kung saan. Ayoko ng amoy ng adodo at sibuyas, bawang. Tapos tuwing hapon ay madalas akong nakakatulog ng madalang, Si mom ay palagi umaalalay saakin tuwing alam niyang hindi maganda ang pakiramdam ko. At sa isang linggo narin na 'yon ay wala pa kaming contact kay lash. Busy siya pero bakit kung busy siya ay parang hindi na niya ako maalala? Hindi na niya maalala na may nag hihintay sa kaniya.

Napabuntong hininga ako bago tin-ry ulit baka sa ngayon ay gumana na.

"Hey.."

Boses niya 'yon, Miss na miss ko na ang boses niya.

"L-lash."

Biglang  natahimik ang nasa kabilang linya,Ganon lang? Pagkatapos niya akong makuha ganon lang? I-snobin niya ako? Hindi niya ako papansinin.

"Mamaya na tayong mag usap."

Papatayin na sana niya ang cellphone.

"Hindi ba pweding mag usap tayo?"

"I'm busy mian."  Cold na sabi niya.

"O-okay, take your time." Pinatay ko ang cellphone, Bago pinakawalan ang sakit na lumulukob saakin.

Ang sakit Bakit ganon? Bakit ang sakit? Hindi ba pweding bigyan niya ako simpling oras. Simpli lang naman ang hinihingi ko eh ang kausapin niya ako at pag usapan namin ang tungkol sa bata. Napasapo ako sa mukha ko bago huminga at niyakap ang sarili.  Hindi ko na kaya, makakasama man sa bata pero ayoko ng masaktan Gabi gabi nalang ako nasasaktan at umiiyak. Palagi nalang ako nasa ganitong sitwasyon, Kung hindi nag iisip ay umiiyak at nasasaktan.

Hindi ko na pinapahalata kay mom na ganito ang nararamdaman ko. Baka siguro ay mag alala pa siya ng husto at hindi makakatulog at ako lang iisipin.

Once or twice a week lang kaming nag tatago papunta sa OB ko at pinapatingin si baby kahit 3 weeks palang siya. Ganon si mom kapag nag alala ng husto, Hindi ko maiwasang maawa kay mom dahil sa gabi gabi tuwing alam niyang kaylangan ko siya ay agad agad siyang pumunpunta sa kwarto ko para duon matulog. Nakakatuwa lang na alam ni mom ang lahat at halos siya na ang nag aalaga saakin. Parang bumalik ang pagka bata ko dahil sa pag aalaga na ibinibigay niya saakin.

Napunas ko ang luha ko ng mag ring ang cellphone ko. It was chikki,  Napangiti ako ng sagutin 'yon.

"Punta tayo sa resto nila thegan bukas, birthday kasi ng kaibigan ko we're going to  celebrate."

"Sigesunduin mo ako bukas."

Pinatay ko ang cellphone, This time gagala ako ar walang makaka pigil saakin. Iingtan ko si baby pero gusto ko talagang gumala para makalimutan ang lahat.

"Ingat!" Si daddy.

"Sige, daddy Love you."

Tumango nalang siya sabay baling ko kay mom. She nodded at me and smile. "Take care okay? Just dont drink you know." 

"Alright mom." 

Mabuti nalang ay pinayagan ako ni mom kagit ganito sitwasyon ko, Kahit buntis ako ay pinagkakatiwalaan parin niya ako.

Pagdating namin ay agad narin ipinakilala ni chikki ang mga kasamahan niya sa trabaho. Nakilala ko si jane. Siya ang may birthday at si liya at ana ang tatlong to ang malalapit sa kaniya sa trabaho at tinuring siyang kapatid ng mga ito. Ang mga kasamahan naman niyang mga lalaki na sina vid at liam. They are so nice and lucky to have chikki. Napaka bait naman ni chikki kaya alam ko maraming may gustong kaybigan siya.

"Drink." Nilapit ni vid ang isang bote.

"B-bawal saakin." Umiiling ako.

"Just once c'mon."

"Yeah... Just once."

Lahat sila ay binibigyan ako. "Hindi talaga ko pwedi."

"Sige na. Isa lang."

"When she said no, dont force her." 

Napalingon kami sa nagsalita at Nanlaki ang mga mata ko.

"Kuya." Napatayo narin si chikki.

"C'mon."

Kinuha niya ang kamay ko. "Umuwi na tayo."

"O-okay."

Nag paalam ako kay chikki at pinasakay niya ako sa kotse niya.

"f**k it." Sinuntok niya ng ilang beses ang minibela ng kotse niya.

Hindi ako kumibo. Bakit pa siya nandito? Ayoko siyang tanongin dahil  natatakot ako. Galit siya ngayon at alam ko kapag galit siya ay nakakatakot.

"Buntis ako." Napatungo ako.

"Yeah." Bumuntong hininga siya, at nakayukom ang mga kamao.

"I-its okay, wag mo nang alalahanin, Wag mo na siyang panagutan. Hindi malalaman ng lahat na ikaw ang ama nang dinadala ko."

"What are you talking about?" Kunot noong binalingan niya ako.

"Its okay, busy ka siguro sa work mo kaya hindi kana nakakauwi naiintindihan ko 'yon-"

"That's my f*****g child you bring the f**k  my child. Dugot laman ko ang nasa sinapupunan mo. Paano mo nasabing hindi ko pananagutan?"

Nanlaki ang mga mata ko. "Y-you mean.."

"Yeah Yeah..." Lumapi siya saakin bago ako hinalikan sa noo.

"Ginawa ko yan kaya pananagutan ko."

"L-lash." Bulong ko.

"Hmm?"

"Alam ko hindi mo 'to ginusto, pareho naman tayo eh. Saka alam ko hindi ka pa handa sa ganito, magiging tatay kana. And i decided na hindi na mo na natin 'to sasabihin sa lahat, si mom lang ang nakaka alam-"

"She told me."  napatanga ako "That is you're pregnant i am sorry." yumuko siya.

"F-for what?"

"To avoiding and not to called you i'm sorry masiyado lang ako stress sa ginagawa ko duon sa amerika."

"Its okay, you're here naman eh."  ngumiti ako, at tinignan siya sa mga mata.

"Babalik din ako two days from now." Napawi ang mga ngiti ko.

"A-atleast... Nandito ka at pinuntahan mo rin ako at ang baby natin."

"Yeah." Umiwas siya ng tingin at Alam ko Alam ko may hindi siya sinasabi saakin. Lumingon ako sa may bintana at duon umiyak. Bakit ang sakit?

Ang sakit ng pakikitungo niya saakin ngayon And that is killing me alive so hard.

Continue...

An:edited