Dox's actingan na talaga point of view continues
Kinabukasan ay handa na kaming umalis sa bahay. Yakap ng mga magulang ko ang aking mga anak habang ang kapatid ko ay malungkot.
Nilapitan ko siya at ginulo ang kanyang buhok.
"Hey, bud!"
"Kuya sama ako."
"Hindi pwede sinong mag-aalaga kina Mommy at Daddy."
"May mga kasambahay naman kuya." Sagot niya na napasimangot.
"Sabi ni Daddy susunod kayo doon kaya cheer up kana."
"Kailan kami susunod kuya?"
"Kapag sinabi na si Mommy." Natatawang sagot ko at sinimangutan ako.
"Kids let's go." Sabi ko dahil kanina pa sumakay si Ate Cely. Ang mga magulang ko na ang naglagay ng kanilang mga seat belts at yumakap na rin ako sa kanila.
"Galingan mo, huwag ka namang magpaka bobo." Sabi ni Mommy.
"Mom!" Reklamo ko at niyakap niya ako ulit.
Su
