CHAPTER 12
PRESENT DAY
My memories with him are still so fresh with me. Sa tuwing naalala ko kung paano nabuo ang pagmamahalan namin ni Regor ay para akong nalulunod sa panibagong sakit. For years, I try to suppress everything. Pilit kong tinago lahat ng pagmamahal ko sa kanya para sa anak ko, sa pamilya ko at sa kapayapaan ng puso ko.
Pero parang alkansiyang nabasag ang lahat ng inipon kong lakas ng loob ng makita ko siya ulit ngayon. Hindi ako lubos makapaniwalang kayang kaya niya akong saktan ng pisikal ngayon.
Naiiyak ako at hindi ko makontrol ang mabilis na pagdaloy ng luha ko.
Mabilis kong tinungo ang kwarto ko habang nakapulupot ang kumot sa aking katawan. My eyes are now sore for crying. Pagkaalis niya ay mabilis din akong tumayo at umalis sa kwarto.
Nanginginig ang mga kamay
