Napatulala ako kay April pagkatapos niya iyong sabihin. The rage is evident in her eyes and I can never withstand the killing intent in it. She stood before me like a god all-powerful and supreme, only without the kindness of giving away an ounce of her mercy for anyone.
"Bakit mo kailangang makipaghilahan kay Silvestre sa impyerno kung puwede mo namang tanggihan na lang siya?
"You would never understand. Pinalaki kang nasa sa'yo ang lahat, wala kang pang-unawa sa konsepto ng pasasalamat para sa pamilya mo."
Tinamaan ako sa sinabi niya. Kaya ba ako sinukuan na ng mga magulang at kapatid ko dahil napagod na sila sa'kin? I have always been ungrateful. Tanggap lang ako nang tanggap...kahit kailan hindi ko binigyan ng pagpapahalaga ang mga ginawa nila para sa'kin.
Tinalikuran ako ni Apri
