Hindi ko na alam. Magpahinga muna tayo. Silvestre's words keep ringing in my ears as I ran out of the elevator passed the first floor. Gusto ko lumabas ng building at magpakalayo-layo. Napahiya ako sa mga empleyado ko kanina, oo, pero wala roon ang isip ko.
"Bakit ang bilis bilis magbago ng isip niya? No'ng nakaraang linggo lang mahal niya ako. Ngayon hindi na siya sigurado?" maluha-luha kong pagharap kay Leona na pinigil ako sa braso.
"Ms. CEO...hindi ko alam." bigo niyang sagot.
Tahimik siyang lumuhod, sinuot sa magkabila kong paa ang stiletto heels na naiwan ko sa office pantry kanina. Nasa gitna kami ng malawak na entrance hall. Doon, parang bata akong nagpahid ng luha habang inaayos niya na ang ginintuan kong buhok.
"There she is! Iyan ang bagong CEO ng Prestige Corp.!" nakabubu
