Inumpisahan namin ang pagsuyod sa ligid ng royal palace para hanapin si Silvestre. Hindi namin pinagkaabalahang daanan ang noble courtyard, cathedral, at ang atrium na siyang nagsisilbing shopping center ng souvenirs dahil matao ang mga lugar na iyon at hindi raw pinupuntahan ng mga aristokrata.
Pagpasok namin sa entryway ng napakarangyang palasyo ay unang bumungad sa'min ang isa sa mga tanyag na painting sa buong mundo; ang naglalabang leon at anghel sa ceiling ng ground floor. Pumanhik kami sa grandstaircase roon habang dinadama ng palad ko ang kinis ng marmol na hawakan no'n. Siguradong umakyat din dito si Silvestre. I suddenly felt sentimental.
I was silent the whole time, remembering Silvestre and imagining him walking through the hallways of this magnificent palace. Nahalo na kami
