Her Slave

Kabanata 7: Conflict

( Jane’s POV )

Pagkaharap ko ay napipinta ang gulat nila sa sinabi ko. “So it will be Grace.” Pautal na sabi ni Mondragon na agad namang bumalik sa kinauupuan nito. Nagkatitigan ang magkaibigan na parang nagkakausap ang kanilang mga mata sa hindi ko malamang sitwasyon.

I glanced to the brochure that I was holding, “next week na pala ang paggawa ng video for the opening?” Tumango yung presenter sa sinabi ko. “Maari naman akong pumunta while having the shoot right?” I just said that para malaman ko kung ano ang kanilang magiging reaksyon.

Nilagyan naman ng aking sekretarya ng tubing ang aking baso, “ofcourse Ma’am Lim because you owned the resort.” Well, she is right. And I guess I don’t need to ask it to everybody.

Pagkatapos kong uminow sa tubig na ibinigay ng aking sekretarya ay nagtanong pa ako. “No restrictions?”

Pangiting tugon nito. “Pagdating sa’yo ma’am there is no restrictions.”

I tapped her shoulder while she is going back near to Ice. “Good to hear then, what will be our other agenda aside from it?” And I put an x mark to the topic that we are done with. Mabuti at maliit lang an gaming pag-uusap ngayon. I cean’t help my self kung tatagal pa ang meeting na ito. To think na panay rin ang tingin ni Erick sa aking mga binti.

Dinig ko ang pagbukas ng pintuan. “Yung site visit,” nagulat ako nang sinabi nang kararating kong abugado. He is just on the wrong timing, bakit pasulpot-sulpot naman ang isang ito?

Lumapit siya sa harapan para makita at marinig namin ang hinaing nito. The lights turned to dim and everyone is now listening to him. Bukang bibig niya pa, “yung pamilyang Carillo nakahanap ng labing-limang milyon para bilhin ang lupang hinahangad natin para patayuan ng bagong gusali.”

Napaisip ako sa sinabi nito habang kinakagat-kagat ang panulat na nasa kamay ko. “Saan ko ba narinig ang Carillo na salitang iyan.”

Unti-unti akong napalingon kay Ice at paduro ko pang sinabi sa kaniya, “don’t tell me that the money you used is from me?” Isang malaking ngiti ang tinugon nito sa akin. Kay liit ng mundo at sa daming pwedeng mangyari ay sa amin pa ni Ice?

Takang saad ni Erick na agad naman itong ikinatayo. “Ano ang ibig mong sabihin Jane?” Kawawa naman itong lalaking walang kaalam-alam sa mga nangyayari. Well, let him be. Na magmukhang t*nga.

I stretched myself as I pushed my back to the chair. “What a small world.” Napahampas ako sa mesa. “I don’t need to explain it to you Erick.” Sabay titig ko sa kaniya. Hindi ko pa rin mapigilang tumawa. I can’t imagine that I was the person who gave the money to his family. Imagine that, I provided the Carillo family an ultimatum to evacuate the area if they can’t pay me for fifteen million. And this hilarious h*ck happens. Ako pa mismo ang nagbigay sa kanila nang pambayad sa akin.

This moment I feel the awkwardness of the situation. I grasp my teeth with my playful tongue, habang nakaupo. “This couldn’t be.” Panay sambit ko. Pero hindi pa rin ako makapaniwala sa nangyayari.

Bumalik ako sa tamang katinuaan nang magtanong si Mondragon. “Any questions? Clarifications?” Nang mapagtanto nito na wala nang magtatanong ay inilapag nito ang hawak niyang panulat. “This meeting is finished.” At nasi-pagtayuan na silang lahat. Bigla namang lumapit sa akin si Ice na ngumingiti. This guy is full of surprises.

Inalalayan ako ni Ice sa pagtayo, what a gentle man he is. “I guess we can have our lunch?” Tanong ko sa kaniya habang nakahawak ito sa aking upuan. Our eyes met and we know what we are talking about.

Inayos nito ang aking damit at tinanong ako, “Where do you want me to eat? I mean where do you like to eat?” I sense that he just making jealous that, mukong Erick beside us. Galing naman mag-puch line nitong si Ice.

When I saw how Erick got irritated, lumayo na kami and evacuated the area. “Ang talino mo talaga.” Pagbabati ko sa kaniya na agad ko naman binigyan ng mahinang hampas ang maumbok na pwetan nito.

He sounds grumpy. “Binayaran kita ng dalawampung milyon. I deserve a good serve right?” Panggagaya niya sa akin na ikinatuwa ko naman. Lumakad siya na parang robot na giliw naman akong tinitignan ito. I started to like this slave of mine. Siguradong magkakasundo kami nito.

My secretary pressed the button of the elevator. Habang naghihintay kaming umakyat ito. “Marami pa talaga akong dapat malaman sa’yo.” Nilapitan ko siya and tapped softly his face.

Hinawakan niya naman ang kamay ko at hinimas pa ng mabuti sa mukha niya. “You are my angel.”

“And you are my slave.” Bulong ko at hinawi niya ang kamay ko ng kay lakas.

I pouted my lips on him. “Inis?” Tuwang sabi ko sa kaniya at sa pagkakataon ring iyon ay bumukas ang pintuan ng elevator.

My mind gets blank when Grace goes out from the elevator. “Good morning Chairwoman,” pagbabati niya sa akin. Nah, I know that words are not meant for good.

Ang laro niyang ito ay hindi na bago kasi palagi niya itong ginagawa. Nandito pala ang kabit ng taon, isama pa ang pagiging ahas at magnanakaw. Kapag nakikita ko ang babaeng nasa harapan ko ay punuong-puno ako nanag inis at galit. I will revenge her sa paraang gagawin ko. I cleared my throat and say, “congratulations you will be the model for the upcoming event of the Lim Corporation.” She first asked me and gives a smacked on my right cheek. Nandiri man ako but I entertained her. What a Chairwoman should do? Syempre just to please everyone kahit ayaw mo na.

“I already expected it.”  Pagkasabi nito ay agad kaming pumasok sa elevator. Tinitigan niya ako mula ibaba hanggang taas. “Ikaw kasi hindi mo magawang ipakita ang katawa mo sa mga proyekto kung iisipin nga ay maganda at matalino ka pa naman.” I don’t know if what she said is a compliment or a hundred percent of pang-iinis sa akin.

Unti-unting sumara ang pintuan, “I don’t want to degrade my self to the point na gaya sa ginagawa mo. You know what I mean my dear. I have the money and power which, hindi na kailangan pang gumawa ng bagay na labag sa aking kaluoban,” pagsasabi ko sa kaniya. I am sure na dinig na dinig niya iyon. Few moments later the elevator door closed.