( Jane’s POV )
Everything went good according to my plan at walang sino mang makakapigil sa aking ginagawa.
I can hear and see him in this four corner room. This guy can’t hide to me anymore and I am sure to it.
Biglang bumukas ang pinto kaya napalingon ako. “Mukhang nasisiyahan ka sa limang monitor screen na nakikita mo,” pa-utal na saad ni Rose ang pinakamatanda kong kasambahay habang ito ay lumalapit sa akin. Hindi ko inalis ang pagkatitig ko sa mga monitor na nasa aking harapan.
“Not at all,” sabi ko sa kaniya habang pinapasuot ako nito ng robe kong pantulog. Nakikita naming kung gaano ka taka si Ice sa paligid nito. Alam kong marami siyang iniisip.
Pagkatali niya sa likuran ko. “Tirhan mo ng kaunting pag-ibig ang iyong sarili.” I just remember my past when she said those words. Bumalik lahat nang galit, inis at sama ng luob sa aking pagkatao.
Napatitig ako sa monitor habang minamasdan si Ice. “Minsan na akong naging t*nga at sisiguraduhin kong hinding-hindi na iyon mauulit.” Pagkasabi kong iyon ay nabaling ang aking pansin sa punit na lumang litrato. “Paiiyakin siya ng babaeng ginawa niyang t*nga.”
Inayos niya ang buhok ko sabay sabing, “are you telling that to yourself or to the one who left you?” Para akong sinampla ng aking nakaraan sa kung ano baa ng nangyari ilang taon na ang lumipas.
Patawang tugon ko, “si Erick?”
Tumango siya. “Masaya akong nakikita kitang hindi ka na umiiyak dahil sa kaniya.” Napagtanto kong tama ang sinasabi ng matanda sa akin.
Tumingi ako ulit kay Ice. "We set boundaries and my rules are unbreakable.” Napabuntong hininga ako. “Siguradong susundin iyon ni Ice,” sabi ko sa kaniya habang papaalis ito.
Kumaway-kaway pa siya habang pasigaw na saad niya, “tingnan natin,” at patuloy pa siyang nagsasalita hanggang sa mawala na siya sa aking paningin, "don't be a victim on your own trap."
I shoved my shoulders na tinatangging hindi kailan man mangyayari yung pangkakataong ginawa akong t*nga ni Erick.
Hindi ko napigilan ang aking galit pagkaalis ni Rose at agad kong tinapon ang babasaging baso na malapit sa akin. I thought I was able to moved-on but it was all a lie. Those wounds that he made were in my heart, bumabalik at lalong humahapdi.
Nakakainis!
That guy, na nawala na parang bula! I was like a sick h*ck finding him anywhere. Pero wala! Kahit minsan hindi siya nagpaparamdam. Tawag? wala naman at pangangamusta? it never happened. Muntik na akong mabaliw dahil sa kaniya. Pero bakit mo ba hahanapin ang tanong nagtatago? Why do I need to looked back those memories since it is all gone? Lalo na sa taong ikaw lang ang nagmahal.
Nakakat*nga!
I heard his footsteps, kaya lumapit ako sa isang monitor na nakikita si Ice. "Sino ba si Jane Han Lim?" pagtatanong niya sa kaniyang sarili.
Agad niyang dinukot ang telepono na mula sa pantalon nito. Mukhang hahagilapin ako nito sa social media.
I place my right palm beneath my right cheek. Habang ang isang kamay ko naman ay name-mewang.
Nanlaki ang mga mata nito matapos makita ang mukha ko sa telepono niya. He really minds to searched me on it.
Patuloy akong nakinig sa kaniya. "Sino magkakaroong ng malaking assets gaya sa maniac na babaeng 'to?" So now he really concluded na maniac talaga ako. At ang lalaking ito ay mukhang pera, assets ko talaga ang nakita nito.
I zoomed-in, para makita ko ang kaniyang pinaghahanap patungkol sa akin. Then he scrolled down looking to my pictures and the captions. "Baliw na talaga ang babaeng iyon!" Sabay tapon nito sa telepono.
I sighed and goes back to my bed. "Boys will always be boys," sabi ko habang nakatihaya. "Akala nila sa lahat ng pagkakataon sila lang ang masusunod. Well our situation now is so different." At hindi ko napigilang mapangiti.
Then I heard the sound of the water droplets. Mukhang maliligo siya at tama ang aking iniisip pagkatitig ko kay Ice na unti-unti nitong hinuhubad ang kaniyang damit.
For me it is not bad anymore, kasi ganitong-ganito ang ginawa ko kay Erick. Pero naging t*nga lang ako sa kaniya and that is the difference between him and Ice.
Pagkahubad ni Ice sa damit nito ay kitang-kita ko ang hubog ng katawan niyang kay gandang pagmasdan. Nasisiyahan ako sa aking nakikita. Palingon-lingon ito at na tila'y may nagmamasid sa kaniya. Pero hindi niya alam na ang pakiramdam na meron siya ay totoo. Sumunod ang pantalon at pang-ibaba na suot nito. Tinanggal pati ang relong nasa kaliwang kamay niya.
Napakagat labi ako nang makita ko ang aking inaasahan, his dear friend down there.
And I paused for a moment. Well, he has a good size or should I say his friend is in good size.
Sa pagpatak ng tubig na mula sa shower ay naligo na ito habang ako ay titig na titig sa kaniya. Those bubbles from the soap, ay nilalaro ang kaniyang katawan. Then I wish that I could be those bubbles.
I giggled.
He was singing, meron pala siyang magandang boses. At sumasayaw pa ito na parang ewan. Para lang talaga siya sa pagkakanta.
Napansin kong napatigil siya at binulong ang pangalan ko, "Jane." This guy is so weird, he stops taking his shower with no reason.
Mukhang hindi na siya gumagalaw sa kinatatayuan nito, while the shower is on. "Jane,” paulit-ulit niyang sambit ng pangalan ko.
Agad akong umalis at kumuha nang tubig mula sa refrigerator ng aking silid. Nagawa ko pang kumain ng iilang ubas tsaka bumalik sa aking higaan pero hindi ko inasahan ang aking nakikita.
Habang bukas ang shower siya naman pagsandal ni Ice sa tiles. He is leaning on his right hand habang ang kaliwang kamay nito ay nasa ilalim at nilalaro ang kaniyang malaking kaibigan. "Jane," pailing na sabi nito sa aking pangalan.
His moan starts and I start loving it.
Dinig ko ang habol hininga niya habang sinasambit ang pangalan ko, "Jane--" At panay urong sulong niya sa kaliwang kamay nito. Bumilis nang bumilis at sinusundan nang iling niyang sarap na sarap sa kaniyang pinaggagawa.
At ng parang mawalan siya nang hininga, He deep sighed and exhaled my name, "Jane" Napatitig ito sa kaibigan niyang pagod sa kaniyang ginawa. Agad niya itong pinunasan at naligo siya ulit.
But I noticed that my right hand is on my private part.
-_-_-_-
Kinaumagahan…
Kumatok si Rose sa pintuan ng silid ni Ice. "Naghihitay po si Miss Lim sa hapagkainan,” sabi pa nito.
Agad namang umupo si Ice at kinusot ang mga mata niya. Na sa akala nito'y magigising siya sa isang panaginip na kailan man ay hindi niya matatakasan. Ilang ulit niya iyon ginawa kulang na lang na sampalin niya ang sarili na kahit papaano ay mapanatag ang luob niya pero hindi, katotohanan na talaga na binili siya ni Jane sa halagang dalawampung milyon.
Nabaling ang kaniyang atensyon sa labas. At napansin ng binata ang magandang hardin na nakikita nito mula sa malaking bintana ng kaniyang silid. Agad niya itong nilapitan at lalo pa siyang namangha. Binuksan ang bintana at bahagyang dumungaw. "I guess you have a good sleep,” tugon nang biglang sulpot na si Jane.
Nakatayo ang dalaga sa labas ng silid ni Ice. Habang ang binata naman ay tanging mukha nito ang nakadungaw malapit sa mukha ni Jane. "Good morning!" bati pa ng dalaga at agad nitong ninakawan ng halik si Ice sa mga labi.
Pero bago pa makalayo si Jane. Ice suddenly grabbed her shoulders dahilan na humarap at nagkalapitan ang kanilang mga mukha. "Hindi mo talaga ako pinatulog." Sabay halik ni Ice sa malambot na mga labi ni Jane.
Their lips looped and their breath becomes one.