Pakunot noong sabi niya pa, “Ikaw kay hirap mo talaga paiintindihin.” Gumalaw-galaw pa ang mga kamay nito. “You are so slow you didn’t get my point.” Hinayaan ko pa siyang magsalita. Naamoy ko yung baby backribs na kinain niya. “Itinaas ko na yung damit mo. And there your face is so plain—“
Hindi ko na siya hinayaang matapos ang sasabihin nito. Gamit ang kaliwang kamay ko ay hinatak ko ang kaniyang bewang at ang isang kamay ko naman ay ang bandang kanang taenga sabay mukha nito. “I guess you want some good dinner.” Pagkasabi ko nang ganoon ay hindi niya magawang titigan ang aking mga mata.
“I am not in the mood.” Tanging tugon niya. Pero alam kong ibang-iba ang pakiramdam niya.
Hinawi ko ko ang buhok nito, “Really?” At hinalikan ko ang noo niya.
Agad niya akong niya
