FINDING NEMA

Chapter 8

NEMA:

5 YEARS LATER :

Inilibot ko ang paningin ko sa kabuuan ng 2 rooms apartment na narentahan ko..

Nasa Ohio pa lng ako nag search na ako ng matutuluyan namin online..

Luckily may nakuha naman akong di ganoon kamahalan..

7k per month kasama na ang tubig at kuryente

At di masyadong magulo at di ganon ka crowded ang lugar na ito sa Tandang Sora sa Quezon City..

Nagustuhan ko ang lugar at ang mismong apartment..

Malinis naman at maayos may sariling maliit na sala na karugtong na ng maliit na kusina nito...

May sarili CR malapit din sa kusina..

Inihatid ko muna si antie arlene sa magiging kuwarto nito..

Di maganda sa kalagayan nya ang sobrang pagod...

sa haba ng binyahe namin alam ko sobrang pagod na ito..

Dahil walang direct flight from Columbus to Manila..

Dumaan pa kami sa New York City dahil doon may non- stop flight ang Philippine Airline from New York to Manila..

Pinagmamasdan ko ang anak ko...

Abala sa kakatingin sa mga taong dumaraan sa labas..nasa bintana ito..curiousity is written all over his handsome face..

Alam kong naninibago sya sa pinas..

sa klima pa lang at sa kapaligiran nya alam kong isa o dalawang buwan syang mag aadjust..

4 years old na sya..

Pero malaking bulas sya..

At napakulit at bibo nito..

Di nauubusan ng mga itatanong

Minsan naitanong na din nya sa akin nasaan ang daddy nya..

Wala akong maisagot sa kanya that time..

Napatingin ako sa kanya..

Habang lumalaki sya naging carbon copy sya ng ama nya..

Those hazel eyes na bilugan at buhok nitong medyo may pagka curly..

Napabuntong hininga ako..

Dahan dahan akong napaupo sa sala..Isinandal ko ang ulo..Im so tired and exhausted from long flight..

After 5 long years ..

Nakauwi na din ako..

Ni minsan wala sa Plano ko ang umuwi ng Pinas pero di ko magawang di pag bigyan si Antie Arlene..

Sya na lng natitira kong kamag anak at sa akin nya ginugol buhay nya..

Nung time na halos di ko alam ang gagawin ko ..dumating ako sa kanya na bou pasya nyang pag aralin ako at pagtapusin pero makalipas ang halos dalawang buwan ko Sa New York..natuklsan naming buntis ako..

Nagbunga pala ang tatlong gabing magkasama kami John Andrie..

Wala akong ginawa kundi umiyak ng umiyak..

Alam kong disappointed si Antie sa akin..

Ilang beses nya akong tinanong kung sino ang Ama pero di ko sinabi sa kanya..

Whats the point of telling her the truth.

Its was all about paying a debt...

Di ko maiwasang maalala ang nakaraan..

That day na umalis ako sa Pilipinas..

The day before my flight..minadali kong makuha sa dean namin ang mga credential at records ko..idinahilan kong emergency at lilipad na ako papuntang USA.

Mula ng bumalik kami ni Andrie galing tagaytay that time..

Umiwas na ako..

Kahit sa mga Walang hiya kong kaibigan. Ang grupo nina Charm..

Ingat na ingat akong makasalubong sila...

Nung araw na hinatid ako ni John Andrie sa Sampaloc...

Mabilis akong bumili ng ibang simcard..gagamitin ko lang naman sa NAIA para may contact ako kay antie bago ako sumakay ng eroplano

Ayaw ko ng magkaroon kami ng communication pa..

Bka kasi di ko nagawang umalis pag nagkausap pa uli kami...

Kailangan kong supilin anumang nararamdaman meron ako sa kanya..

Dahil alam kong hindi tama..

Tama na ang tatlong araw na nakasama ko sya.

Naging akin ang mundo nya..

Mulat ang mga mata ko sa reality..

Langit at lupa ang pagitan ng katayuan namin sa buhay...

Napabuntong hininga ako..

Ngayon kailangan ko ng trabaho..

Gastusin pa lng namin at mga gamot ni Antie alam kong malaking halaga na..

Mabilis kong kinuha sa Purse bag ko ang Calling Card na binigay ni Timothy sa akin ..

Kaibigan kong Fil-Am Engineer sa Pinagtatrabahuan kong Construction at Architectural Firm sa Columbus..

Sabi nya kontakin ko daw ang taong nasa Calling Card..

Isa itong Achitecture sa kilalang CONSTRUCTION AND ARCHITECTURAL COMPANY dito sa Pilipinas..kaklase daw nya ito sa New York University pero after graduate ipinasya daw nitong umuwi at sa Pinas na magtrabaho.

Matutulungan daw nya akong ipasok sa trabaho..Kinausap na daw ni Tim itong tulungan ako pagdating ko sa pinas basta tawagan ko lng at magpakilala..

Idinial ko ang numero..nakailang ring ito bago may sumagot.

"Hello"

Boses ng isang babae narinig ko..expected ko na yun since Cassandra Avila ang nasa calling card..

"Hi..Can i talk to Miss Cassandra Avila?"

"SPEAKING.. Who is it"

"MISS AVILA this is Nemalyn Sandoval a friend of Mr. Timothy Ried"

"Oh iknow..its You.. Great! How are You Nemalyn?

Napangiti ako sa tuno pa lng ng pananalita nito alam kong mabait ito.

"IM FINE actually kaka rating ko lng ngayon"

"Really ..You must be very tired"

Sabi nito sa Kabilang linya..

"Yeah. I AM. "

Sagot ko sa kanya .

"Well nasabi na sa akin ni TIM about sayo..Tamang tama kaka resigned lng ng isa sa mga architect na kasama namin dito...I can recommend you"

"Naku Thanks Miss Cassandra"

Tuwang tuwa ako...dahil makakapagtrabaho agad ako..

"ITS OK Nems .By the way Can u drop here tomorrow sa Company?"

"Yah sure"

Mabilis kong sagot. WHY not..Im looking for a job..

"Nasa Makati ang office namin.. Sa Ayala in particular Sakay ka ng taxi..sabihin mo JAL Architectural and Construction Company"

"Noted Miss Cassandra..Thanks for this..'

"Nah dont mention it..paano kita na lng tayo bukas hihintayin kita dito"

"Sure"

Napasandig uli ako sofa..

May ngiti na sa mga labi ko..Thanks God..magkakatrabho na agad ako...

May saving pa nmn ako pero alam ko saan lng aabutin nun..

Malaki gastusin at pati mga gamot ni Antie di basta basta ang halaga...

❤️❤️❤️❤️❤️

Andrie..

I can't wait any longer..my eyes are pointing on the fax machine near my office table..

Kakausap lang namin ni Detective Lazarro..Sabi nya ipapadala nya through fax ang copy ng Passport at Visa ni Memy na hiningi nya sa kaibigan nitong nagtatrabaho sa Immigration..

Finally..

After five long years of waiting and Searching kusang bumalik ang taong hinahanap ko..

Isinandal ko ang ulo ko sa swivelchair ko..

I close my eyes...

At naglalaro sa imagination ko ang babaeng biglang nawala sa paningin ko..

Babaeng kaisa isa kong minahal..

The woman who invaded my emotions long years ago...

Memories rushes into my head..

Nung hapong inihatid ko sya sa apartment nya...kaya pla bago sya bumaba ng sasakyan ko that day..

Yumakap sya ng mahigpit sa akin..

she was even crying..

And she planted a long and passionate kiss kaya pla dahil that was the last time na magkikita kami.

I'm trying to call her that night but wasn't able to reach her number..

Naisip ko noon bka natulog ng maaga.So saSchool ko na lng sya kakausapin kinabukasan.

she even told me nung nasa tagaytay pa kami ibibigay nya ang passport nya sa akin..

And its all lies..

It's all f*****g lies..

Because she was planned leave and run away from me..

I remember that time.. i was like a crazy...kakahanap sa kanya sa school..

Pero di ko na siya mahagilap kahit saang sulok ng school..

Kahit Boung maghapon akong busy that day..

I'm still trying to call her pero di tlga ito makontak..

Kaya ng gabing wala parin ni anino niya..

Ipinasya kong puntahan siya sa tinitirhan nyang apartment..

I was knocking the door..but no one was answering..

When someone reached for me that time..

Sinabi nitong wala ng nakatira sa apartment..

Imposible yun..since like yesterday afternoon hinatid ko pa siya dito..

But the old woman told me kaka alis lng ni Nemy papuntang America at ngayon ang flight nito papuntang New York..

Kinuha daw ito ng Nag iisang antie nito na nasa New York at doon na ito titira..

Wala akong inaksayang Oras..halos liparin ko ang NAIA..

Nagbabakasakali akong abutan ko pa siya..

I was 30 minutes late...

Pagdating ko 30 minutes ng nakaalis ang isang non stop flight ng Philippine Airlines from Manila to New York City pakiramdam ko ng mga oras na yon nawala lahat ng lakas. Nanlulumo akong napaupo sa driver's seat ng sasakyan ko ..

What happen to my so Called.. Happy Ending?

Napatawa ako sa sitwasyon ko that moment..

Ayaw kong magaya sa kay Daddy pero heto ako the worst version of my Dad's lovestory..

Or Should i say, the revised story ..

Bigla kong naimulat ang mga mata ko ng tumunog ang fax machine..

Kinuha ko ang papel na unti unti nitong iniluluwa..

Napangiti ako...

So its positive.

She came back Home...

Yun lang ang nakuhang information ng Private Detective na inutusan ko..

Wala naman daw mabigay na adress ang kaibigan nito sa immigration.

Ok lang din sa akin.. As long as nasa Pinas na siya. Walang imposible para sa akin...

Ang tinik talaga ng babaeng yun..Ilang beses ko siyang ipinahanap sa pinakamagaling ng Private Detective na kilala sa bansa pero kahit isang hibla ng buhok nito wala silang makita sa New York City...

Halos nasuyod na nila ang boung New York..pero bigo pa din silang makapag report ng positive feedback sa akin...

My fone ring at its my Mom

"Hello Mom"

Napangiti ako..naiimagine ko itsura ni Mommy nakabusangot ito..

Ilang linggo na niya akong kinukulit na dumaan sa bahay..

Nang sinimulan kong itayo ang JAL ARCHITECTURAL AND CONSTRUCTION FIRM..

2 years Ago.

Naging busy na ako my Dad want me to just stay and help him sa Lorenzo Empire..He told me ill be the one to be his succesor..pero tumanggi ako..may gusto akong patunayan sa sarili ko.

I want to established my name without the shadow of my Billionaire Father

Kaya lalo akong naging busy at halos minsan lng akong napapadaan sa bahay..kaya alam kong ang laki ng tampo ni Lola Martha at Mommy sa akin..

" Andrie you dont love me anymore..do you?"

Napatawa ako ng malakas heto na naman kami..umaandar na naman ang pang Oscar award ni Mommy..

"and who told you that mommy? Puputulan ko ng dila..of coursei do love you and always be"

"Then prove it .Your lola martha cooked your favorate foods..Move your ass and come home hihintayin ka namin sa lunch"

"Is it daddy there?"

"Yes..Mandatory kayong dalawa na kumain ng Lunch dito sa Bahay..pareho lng kayong walang iniisip kundi puro trabaho"

"Alright mom you win..give me half and hour..ill be there."

"Siguraduhin mo lang John Andrie kung ayaw mong tuluyan na kitang itakwil bilang anak ko and I'm not joking..and Even i told your father..If he can't make it for today's lunch..I'll file an annualment.."

Napatawa akong bigla ang OA niyang ina..siya mag fifile ng Annualment case against my father?

Para na din niyang sinabing nagpakamatay si Daddy...

Gumagamit na naman ng dahas si Mommy..and i love it..

Sa aming dalawa ni Claire ako lagi nyang kinukulit...

Palibhasa di ko siya matanggihan...at lahat ng hilingin nya sa akin pinagbibigyan ko..

Pinindot ko ang Intercom..

"CASEY cancel all my meetings and appointment for this afternoon...I'm going home"

"Yes Sir"

Nagmamadali akong tumayo...kailangan kong makauwi bago mag 30 mins..

Bago pa ako maitakwil ng sarili kong ina...

Lumabas ako aa opisina ko..Nakatayo si Casey at inaabangan ako..

"Reschedule mo na lng Casey...my mom is about to abandon me as her Child.."

Kumindat ako sa kanya..

One thing i like Casey napaka professional nito...at efficient..

At alam na nyang i handle mga mood swing ko..

Nagmamadali akong sumakay ng elevetor....Usually sa basement ako bumababa dahil doon ang sasakyan ko pero inutusan ko ang basement guard na dalhin sa harap ng ground floor ang sasakyan ko..

Lumabas ako sa elevator at tuloy tuloy sa nakaparadang black Lamborgini ko..

When i'm about to shut the door beside me..nahagip ng isang mata ko isang babaeng naka sout medyo lossy blouse na color white



at isang blue na maong...kakababa lng nito sa taxi at tuloy tuloy sa receptionist sa ground Floor ..

She looks familiar...

Nakatalikod ito....

Di ko maaring makalimutan ang ganung klase ng tindig...

At ways ng paglalad..

Those steps of her that keep hunting me through out the years..

Hinawakan ko ang pintuan ng sasakyan ko..

I' am about to go out again to check the woman inside my building nang mag ring ang fone ko...

Naitirik ko mga mata ko sa kisami ng sasakyan ko...

It's mom again...

I swear to god..Im going kill that witch with my bare hand and hugs...

"Yes Mom"

"ANDRIE your Dad is already here.. How about You?"

"Woah easy mom...I'm coming"

Natatawa ako habang naiisip ko ang annulment blackmail para kay Dad..

"Ikaw lng hinihintay...kaya bilisan mo"

Nawala na ito sa kabilang linya..

Huminga ako ng malalim..

Mawawalan na ako ng panahon na i check ang kung sino mang babaeng nakita ko kanina..

Baka guni guni ko lng yun at posibleng nasisiraan na ako ng tuktok dahil sa kakaisip sa kanya simula ng tumawag si DETECTIVE Lazarro sa akin kahapon.

Just to informed me na na may Nemalyn Sandoval na dumating sa bansa...