“A what?” Wala sa sarili kong tanong sa kan’ya.
“A baby…” mahinang sambit niya.
Hindi ko alam kung anong ispirito ang sumanib sa akin pero…
“Your baby,” sambit ko dahilan para mapatitig siya sa akin.
We’re staring at each other and mukhang walang balak magpatalo. Tumango-tango siya at nagsimula nang umangat ang magkabilang gilid ng kan’yang mga labi. He’s smiling crazily. Umiwas na ako ng tingin sa kan’ya at hindi na rin napigilan ang sarili ko na ngumiti. Nasabi ko talaga ‘yon? Hindi makapaniwalang isip ko, pero hindi ako nagsisisi at ewan ko ba, tila mapupunit na ang labi ko sa pagngiti. Nang sulyapan ko si Sanjoe ay ganoon din siya, nakangiting ngumunguya ng cheeseburger.
Natigil lang ang mga ngiti namin nang may kumatok na sa bintana ng kotse ni Sanjoe. Si Sanya, mukhang pagod na
