Chapter 20
1520 Words
Mike's
Nagising ako sa masamang panaginip, ano kaya 'yon, bakit nasali do'n ang pamilya ni Martina, anong malaking kasalanang nagawa ko sa kanila,na para bang may ginawa akong mali, Kung makatitig ang taong mahal ko sa panaginip ay halus kapus akong maka-hinga, ano ba talaga?
Ano ba talaga ang dahilan? dahilan ng pagpapakasal namin may dahilan ba talaga o wala, Da pagkakaalam ko ay ikinasal kami dahil sa companya ba't ganoon, ba't ansama ng panaginip ko.
Simula noon hanggang ngayon, ay ngayon lang ako nakaranas ng masamang panaginip, kung totoo man 'yon ay dapat ko talagang ayusin.
Agad akong pumasok sa banyo at isa isang hinubad ang damit ko at humarap sa malaking salamin tumambad ang malalaking katawan ko na mapapaakit talaga sa mga babae, sa lahat nang naikama ko ay siya lang talaga ang hindi ko nakalimutan na alala ko panga na sarap na sarap kami sa isat isa.
But sad to say si Martina pala 'yon na naikala ko na si Cathy but I'm happy dahil ako ang na kauna sa kanya at sad to say dahil nabuntis pero nakunan naman siya.
Pagkatapos ay agad naakong nagbihis pang business suit dahil meron akong ime-meet na matagal ko nang hindi nahawakan, masaya ako dahil sa wakas ay makikita ko na siya sa harap-harapan at kailangan ko rin kumpermahin na totoo ba talaga ang sinabi ni martin nung isang araw kung totoo man 'yon ay dapat na silang mapapasaakin.
Nakangisi akong pumasok sa kotse ko at sinimulan ng andarin ang makina at habang abala ako sa pagdadrive ay bigla ko namang naalala ang sinabi ni martin.
~~~~~~FLASHBACK~~~~~~~
Habang busy ako sa kakaperma ay biglang bumukas ang pinto at bumungad ang tatlong kaibigan na nagbabangayan ka agad kumunot ang noo ko dahil sa inaasta nila.
"Haytss! ang hirap kapag ikaw lang ang pinakagwapo sa buong mundo"pagmamayabang na saad ni Jason
"Hoi! anong sabi mo ikaw ang pinakagwapo sa buong mundo nagpapatawa kaba loser ka Jason ako kaya!"Ani ni carl kaya mas lalong napa kunot-noo ako at lumipat ang tingin ko kay Martin na bigla nalang siyang huminto sa kakatawa ng makita ako at napalitan ng balisa at parang hindi mapakali ano naman kaya ang nangyari nito.
"Hoi bro ano nangyari sayo?!"tanong ni Jason sa kanya.
"Oo nga! para kang may problema ah!"
"Ahn kasi para-"naputol ang kanyang sasabihin ng sumingit si Carl
"Na parang ano! bilis na iihi na ako" pagrereklamo ni carl tsk! Baliw
"Ehh kasi! naalala niyo paba ‘yong araw na lumabas tayo para kumain"
"Ah! Oo naalala ko!do'n ba sa jolly bee ang tinutukoy mo"ani ni Carl kaya tumango naman si martin
"Bakit anong meron do’n" pagtatakang tanong ni Jason kaya pilit ko talagang makinig habang nagpeperma pa.
"Hindi ba nung araw na‘yon ay nandoon si Martina"
"Oo, bakit anong nangyari! teka may masama bang nangyari sa kanya"parang nag-alala niyang sabi kaya nung binanggit ang pangalan na‘yon ay na hinto ako sa kakaperma.
"Walang masama pero may kutob ako" putol niyang sabi
"Eh! ano nga bilisan mo baka maiihi na ako! palagi kanalang bitin mag salita"pagrereklamo na naman ni carl
"Ah, kasi may kutob akong anak ni mike ‘yong batang kasama ni martina" sa sinabi niya ay agad akong napatayo at pumunta sa deriksiyon nila. Interesado!
"Tsk! nagpapatawa kaba eh nandoon ako sa nangyaring nakunan si martina!"sabi ni jason at umupo ako sa gilid ni martin.
"Bro! may nangyari ba sa inyo ni Martina bago siya umalis?"tanong ni carl sa akin kaya napa-isip ako, sa pagkakaalam ko ay walang nangyari samin dahil inaalagaan ko nang panahon na‘yon si Cathy kaya wala talaga.
"Nothing because. I was taking care of Cathy at that time."pagtataka kung sabi
"At ikaw naman, Martin ba't mo naman nasabi ‘yon."tanong ni jason
"Because they have the same eyes"kaya sa sinabi niya ay lalo akong nagtataka.
"HAHAHA! tol mapa matanda man ‘yan o bata ay pareha dahil may mata tayong lahat tskk!"singit naman ni Carl
"Pero iba talaga ang pakiramdam ko sa bata na‘yon feeling ko kasi ay may koneksyon talaga ‘yong bata kay mike! kung hindi anak ni mike ‘yong bata bakit agad tinakpan ni Martina ang mukha diba nakakataka ‘yon edi sana pinakilala niya ng maayos"sa sinabi niya ay naguguluhan na ako at nakaramdam ng saya at takot.
"So you mean that's true and she's hiding from mike"yan ang narinig ko sa mga binigkas ng mga kaibigan ko kaya simula nung araw nayon ay naginvest ako sa company nila para maka-usap siya ng harap harapan.
_____________________
Pagkarating ko sa Des valis restaurant ay agad kong pinarking ang kotse at walang alinlangang lumabas. Sa di ka layuang parte ay tanaw ko ang pamilyar na babae na papasok pa lamang kaya agad na akong lumakad papunta do’n ng tuluyan na akong makapasok ay may sumalubong sa akin na babae.
"Good day sir, Are you Mr. Smith?" naka ngiti niyang tanong.
"Yeah!"maikling sagot ko
"Okay sir, this way p-"hindi ko na siya pinatuloy baka marinig niya pa.
"Kaya kuna!"cold kung sabi sa babae
"Ah, Okay sir thank you for coming and for reservation"ngiting ani niya.
Huminga ako ng malalim at inayos ang sarili
"Sana maayos na to! mahinang sambit ko
"Your here!" walang bakas na pagkama-ang na sabi ko ang ganda niya talaga, sana noon ko pa na pansin ang kagandahan niya nagsisisi tuloy ako, sana hindi mo nalang ako sinukuan at sana pinaglaban mo nalang ako. Kung pinaglaban mo ko noon, I'm very sorry dahil hindi ko na pansin dahil na sa iba ang attention ko noon. I'm really sorry Martina.
Dahan-dahan siyang lumingon sa akin at kita ang pag ka gulat at agad ring napalitan ng walang emosyong mukha at para akong sabunotan sa mga titig niya.
Ang mga titig niya ang nakita ko sa pana ginip na kulang nalang ay patayin ako maraming katanungan sa isip ko na bakit ganoon, bakit niya ako tinuluyang binaril ano ba talaga, ano ba talaga ang dahilan kung bakit niya ako binaril sa panaginip may malaki ba akong kasalanang na gawa.
"Bakit, bakit ka nandito?ikaw ba ang gustong mag invest sa company ko? kung ikaw man yan mas mabuti pang huwag mo nalang ituloy!"ngisi niyang sabi na parang ikakamatay ko na.
"Yes'anong problema do’n?"mahinahon kung sagot kaya ngumisi naman siya.
"Ikaw' ikaw ang problema ko, dahil ikaw ang nag sira sa kinabukasan ko sa masayang ano ako ngayon, pwede ba huwag ka nang magpakita dahil na pepestihan kasi ako sa pagmumukha mo!!"galit niyang sigaw, naghihiganti ba siya.
Ganyan na ba talaga ka sakit ang binigay ko noon. Ganito ba ang nararamdamn niya noon nung sinabi ko na ayaw kung makita ang pesting pagmu mukha niya.
Hindi ko akalain na ganito pala ka sakit pag sinabihan ka ng taong mahal mo na napepestihan kapag nakita ang pagmumukha.
Bakit ngayon ko lang naramdamn to. damn!!parang gusto ko tuloy umiiyak tulad niya noon..
"Bakit,masaya ka na ba ngayon, masaya ka na ba dahil meron kanang bagong pamilya,masaya ka na ba dahil nagsisisi ako! Kung ganon man baka hindi ko nalang itutoloy to at baka makasira lang ako sa pamilya mo.
Alam mo naging masaya ako kahapon dahil sabi ng kaibigan ko kahawig ko daw ang anak mo! ngunit hindi ko talaga na isip ‘yon, pero ganito lang pala ang inabot ko sayo ang mag higanti ka."mahabang lintaya ko kaya napatahimik naman siya, at ako dahil narin sa sakit na naramdamn ko ay di‘ko maiwasan na maiyak kaya tumalikod ako dahil ayaw kung pagtawan niya ako.
Martina POV
"Bakit,masaya ka na ba ngayon, masaya ka na ba dahil meron kanang bagong pamilya,masaya ka na ba dahil nagsisisi ako! Kung ganon man “baka” hindi ko nalang itutoloy to at baka makasira lang ako sa pamilya mo. Alam mo naging masaya ako kahapon dahil sabi ng kaibigan ko kahawig ko daw ang anak mo! ngunit hindi ko talaga na isip ‘yon, pero ganito lang pala ang inabot ko sayo ang mag higanti ka."mahabang lintaya nito
hindi ako nakapagsalita ba‘t ang sakit, ba‘t ang sakit sa mga salitang ibinigkas niya. Maraming katanungan sa isip ko ngayon, tulad ng nagsisi pala siya at ano daw kahawig niya ang anak ko sa kanya! aaminin ko totoo naman, anak niya at kahawig niya! Hindi ko lang akalain na nakita talaga ang mukha ng anak ko ni Martin na kaagad ko naman ‘yon tinakpan.
Nabalik ako sa wisyo ng tumalikod siya
magsasalita na sana ako ng bigla rin siyang mag salita.
"Hangad ko sayo na palagi kang masaya at ang pamilya mo, kong ayaw mo na akong makita don't worry ako na mismo ang umiwas sayo at hinding hindi na magpapakita, kung gayon man ang ikakasaya mo."Huli niyang ibinigkas bago umalis.
Iyak ko lang ang na dinig ko sa loob ng restaurant, bakit ang sakit, bakit nasasaktan parin ako, dahil ba na mahal ko pa siya. Ang gusto ko lang naman ay maghiganti at lumuhod siya sa harapan ko habang nagmamakaawa tulad nung ginawa ko sa kanya noon. Pero sabi nila pagnagawa na nang isang tao hindi ka pa raw magiging masaya..
- Writer
