Nakapasok na si Lander sa kubo. At nadatnan nalang niyang nakabukas ang ilaw ng flashlight. Nakita niyang nakahiga si Samina sa sahig ngunit nakatalikod ito sa pinto. Kaya hindi niya matukoy kung umiiyak ba ito o ano. Huwag naman sana dahil ayaw niyang makakita ng babaeng umiiyak. Hindi talaga niya kakayanin yon. Nagsimula kasi ang trauma niyang iyon nang malaman nila ang pagkasawi ng kuya niya. Tandang-tanda pa niya kung pano umiyak ang kanyang ina at mga kapatid na babae dahil sa pagdadalamhati. Parang siya ang mas lalong nasasaktan at para siyang dinurog.
Tumikhim siya para ma acknowledge nito ang presensya niya. "Alam mo naman na ayaw ko sa babaeng umiiyak, di ba?" Nahihirapang saad niya. At pinahiran niya ang butil ng pawis sa kanyang noo. Inilapag niya ang rifle sa crate
