Chapter 22

1788 Words

Nanatili akong nakadungaw sa kaniya habang nakahawak sa bintana, isang kamay ko ay hindi ko maigalaw dahil nakayakap siya. Naririnig namin ang masasayang hiyawan at tawanan sa labas, may music pa mula sa portable speakers. Kung gaano kaingay at kasaya sa labas, gano'n naman kami katahimik. Parang mas lumamig din dahil nakakapasok pa rin ang malamig na hangin sa maliit na siwang ng bintanang hindi nakasara. "What are you saying? Na masaya ka pa?" I asked icily, hating the idea. "Why would you be happy still, and how could you? Hindi ba't umalis ka nga dahil nagtatampo ka. Ikaw pa ang may ganang magtampo, kapal ng mukha mo." Imbis seryusuhin ang sinabi ko ay mahina siyang natawa, suminghap ako at sinubukan siyang itulak. Pero ayaw niyang kumalas, umingos ako, nag-angat siya ng tingin. He

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD