CHAPTER:20

1202 Words

Nagpalinga-linga pa akong muli. "Sino ba ang talaga ang nand'yan?"sigaw ko. Iwinasiwas ko ang hose para kung sakali man na may nangtritrip sa akin ay lalabas na s'ya. "Ganda! Ang lamig!" "Kuya Triztan! Ikaw lang pala ang nanakot sa akin." Inis na wika ko dito. "Ikaw naman hindi na mabiro, at bakit mo naman kasi iniisip na nagsasalita ang mga halaman." natatawang tanong pa nito. Basang-basa na din s'ya. "Nakakainis ka pa din Kuya, ang akala ko talaga ay nagkaroon na ng buhay itong mga halaman ni Mama." "Sorry na, nakaganti ka naman oh! Para na akong basang sisiw ngayon." Nakaramdam naman ako ng guilt sa nangyari sa kan'ya. Kasi naman ang kulit din talaga ni Kuya Triztan. Samantalang si Uncle DIC naman ay kabaliktaran n'ya ng ugali. Kung si Uncle ay masungit at parang palaging may

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD