Clementine slept early that night. Hindi na siya nakatawag pa sa San Lucas. She preferred it that way. Iyong basta na lang siya makakatulog at hindi na mag-iisip pa ng kung anu-ano. She woke up early too. Sa ilang araw na pananatili niya sa Davao, she liked the peace. The feeling knowing that she truly belong there, she spent her days with comfort. Kaya naman ng sumapit ang huling linggo niya bago siya bumalik ng San Lucas, mas pinili niyang lumabas mamaya para makapag-explore na rin sa lugar. Tahimik ang buong sala. Nandoon ang kaniyang Lolo Virgilio nakatulala na naman sa bintana. “Magandang umaga, Lolo.” bati niya at nagmano. Nakatingin lamang sa kaniya ang matanda. Hindi ito nagsalita at bumalik lang sa pagtingin sa bintana. Minsan na lamang ito may malay kaya most of the time, hi

