That High Maintenance Girl

Kabanata 23 — Pageant

Clementine did sit well with San Lucas the following days. Tumutulong siya sa ilang kailangan sa hacienda sa gabi at pumapasok sa umaga. Quentin was teach-ing her everything she needs to know for the organic farm they will built. Si Don Wilfredo naman ay mas inabisahan ng kaniyang doktor na manatili sa Manila.

His health is slowly deteriorating. Hindi maiwasan ni Clementine ang matakot sa tuwing binabanggit ni Manang ang tungkol sa kalagayan ni Don Wilfredo.

She wanted to go to Manila and be with her father but she remembered what her father told her the day she stayed in the hospital.

“Clementine Serra,” pagtawag ng ama nang makita siya sa pintuan.

Ngumiti si Clementine at dahan-dahang lumapit sa ama. She kissed his cheeks.

“How are you feeling? Do you want to eat anything?” tanong niya.

Umiling ang matanda at tumingin sa telebisyon.

“Why are you here, hija? May klase ka bukas. Will Quentin take you home?” tanong pa ng matanda.

Looking at his father, ibang-iba siya sa usual niyang hitsura. With his weak body laying on his bed, hindi niya maipapagkaila na matanda na nga talaga ang ama.

And it’s so sad that she did not spend most of his life with her. Kung tama ang mga doktor sa taning na binigay, hindi niya kakayanin.

“Q-Quentin and I will go home after his class. But if you want Daddy, I will stay here so you can have someone—“

Umiling si Don Wilfredo at hinawakan ang kamay niya. Clementine did not expect it. Don Wilfredo smiled a little bit.

“I’m okay, don’t worry. My nurse can handle it.” sabi ni Don Wilfredo.

Lumunok si Clementine.

“But Daddy—“

“I want you to study how to handle the business, Hija. I want you be familiarize and succeed.” he said.

She felt her tears forming but she cannot cry. Ito ang unang pagkakataon na narinig niya iyon sa ama.

“I know I sent you away thirteen years ago but now I summoned you to go home be-cause I want you to start living in San Lucas, where you truly belong.”

Clementine bit her lower lip. She had to squeeze her father’s hands to suppress her emotions. She cannot cry and she cannot show weakness to her father.

“I want you to trust Quentin. He knows almost everything I know. He can teach you because we both know that I am now incapable.” he said.

Clementine nodded. Ngumiti ng tipid ang Don at tinapik ang kaniyang balikat.

That’s the reason why she chose to stay in San Lucas and to finally do what Don Wilfredo wanted. Kaya naman mas pinili niyang pakisamahan ang mga tao rito. At isa pa, she’s clearly wrong about them.

Marami siyang nakakausap and they are not that bad. Gaya ni Frances. They were poor but not nakakadiri or whatever.

She kind of use to them to the fact that she accepted their invitation to join them in the nearby river after the pageant to swim and bond.

Nakatayo ngayon si Clementine sa harap ng stage kasama ng ilan pang kandidata at kandidato. Vance was listening beside her while the gay instructor was discuss-ing the turns and where they should walk.

They were all wearing high heels and pants, mga bagay na wala lang para sa kani-ya dahil sanay na sanay siya doon.

Tiningnan niya ang ilang mga kandidata. Some of them was really tall and slim. Pero may ilan namang katawan lang talaga. She can confidently say na siya ang mananalo rito.

Korics also joined the pageant. He will represent his department, Engineering. But he did not even bother or dare to talk to her.

Pinagmasdan niya si Frances na nasa bleachers at gumagawa ng kaniyang mga papers. Ngumiti siya rito nang sandaling nanood ito sa sayaw nila.

Frances can be supportive. Clementine can sense that she’s a good friend. Inim-bitahan niya rito si Frances na manood sa tuwing wala siyang klase na sinang-ayunan naman nito dahil wala rin naman siyang kaibigan.

“Friends na kayo?” tanong ni Vance nang mapansin na kumakaway si Frances sa tuwing sila ang rarampa.

Hindi naalis ang ngiti na pino-project niya at tumango.

“Yup. Why?” tanong niya pabalik.

“Nothing. It’s good to know that you are making so many friends here.”

Hindi na iyon pinansin ni Clementine. They started the blockings for the every attire they will have next week. Tumagal pa iyon ng ilang oras. They were excused from the class. The afternoon came at mas dumami ang nanonood sa kanila. Open ang gym nila kaya hindi mapigilan ng bading na coordinator ang pagdagsa ng mga tao.

Kani-kanilang cheer ang mga iyon sa kanilang pambato. Clementine did not felt a single nervousness. If they’re here for a show, she will give them a show.

Napansin niya sa gilid ng kaniyang mga mata si Quentin na pumasok sa gym kasama ang professor na si Herlene. Umupo sila sa tabihan ni Angela.

Ngumiti si Angela kay Herlene na tumapik sa kaniya habang si Quentin naman, nakatayo lang doon at parang agila na naghahanap ng kaniyang dadagitin.

Umirap si Clementine sa backstage.

‘Baka talagang titingnan niya kung seryoso ba ako sa pagsali?’ tanong niya sa isipan.

Candidate No. 5 and No. 6 walked gracefully. She readied herself because she’s next.

“Candidate No. 7!” sigaw ng coordinator kaya naman hudyat na iyon para lumabas siya.

She smiled fiercely and walked. Napansin niya ang titig ng ilan. May mga sipol, cheer at palakpakan ng lumabas siya.

She winked at her block mates. She did her turn at nakita niya ang madilim na titig ni Quentin sa kaniya. She smirked at him and went to the backstage with a big play-ful smile.

‘Akala mo ha?’ she wanted to laugh at Quentin.

Vance did his walk, too.

He’s also one of the crowd’s favorite next to Korics. But to be fair, Vance will surely stood out.

Iyon ang naging routine nila sa buong week. And everyday, Quentin was watching. Minsan kinakausap si Angela na nag-de-decorate ng stage at naghahanda ng program. Tuwing natatapos ang klase, naghihintay sa kanilang matapos para sabay-sabay silang umuwi.

The last day of rehearsals came. Ngayon, they were asked to wear the wardrobe for the introduction dance. It is a silver crop top and a silver mini-skirt for the girls sa mga lalaki naman, a silver vest and shorts.

“You look good,” puna ni Vance nang lumabas siya mula sa changing room.

Nakasuot na ito ng attire niya.

“You, too. Ganda ng abs,” puri niya at ngumisi dahil ngayon ay exposed ang magandang hugis ng kaniyang abs.

She wore her high heels and fell in line. May kaunting make-up na nilagay sa kanila para sa documentation. She saw that there were no students at the bleachers. Unlike the past days na may mga estudiyante who were watching after their classes.

Nakita ni Clementine si Frances na nakaupo sa bleachers. Sa gilid niya ay si Quentin na seryosong nanonood sa stage.

“Ready na?” tanong ng bading na coordinator.

Nagbigay go signal si Meddie mula sa gilid. Pumalakpak ang coordinator para sa music.

Isa-isa silang lumabas. They did the dance routine. Clementine swayed her hips sexily, gaya nang sinabi ng instructor.

Quentin watched them seriously. Napansin ni Clementine na nagsasalita si Frances at tumatango naman si Quentin. It means they were talking.

Ngumisi si Clementine. She enjoyed all the time but she needs to do what she thought the for the first time she knew about this pageant.

Clementine walked to the front. She bit her lips and turned around so hard that she fell. Nagulat ang mga coordinator sa nangyari.

Napasigaw ang bading na coordinator at agad na umakyat sa stage.

“Omg!” aniya at dinaluhan si Clementine. “Clementine! Ano ang nangyari?” tanong nito.

Clementine groaned and held her ankle. She really hurt her ankle but not that much. But she acted like she’s hurt so much anyway. Tumigil ang music. Nahawi ang mga kandidato nang dumating si Quentin.

Lumuhod ang binata sa harapan niya. Hinubad nito ang suot niyang heels at tiningnan ang paa ni Clementine.

“Masakit?” tanong ni Quentin nang iniikot nito ang paa niya.

Walang maisip si Clementine. Hindi niya mawari pero ang tanging nasa isip niya ay ang mainit na kamay ni Quentin sa sakong niya.

Tumango siya at pumikit.

“Ano? Makakasali ka pa ba girl? Bukas na ‘to!” hysterical na tanong noong coordi-nator.

Natahimik ang iba sa kaba. But Clementine was determined to widthraw from the competition.

“Ano ba? Kumuha kayo ng first aid sa clinic, guys!” sigaw ni Meddie at agad na-mang umalis ang isa sa mga officer.

Umungol siya nang hawakan ni Quentin ang paa niya para muling i-check iyon. Seryoso at naka-igting ang panga niya habang sinusuri ang paa nito.

“K-Kuya,” tawag ni Angela.

Lumunok si Quentin.

“Mapula ang paa niya. Mukhang na-sprain or something. Swelling may occur later.” sabi ni Quentin.

Napasinghap ang lahat sa sinabi ni Quentin na para bang kumpirmasyon iyon. Clementine did

“Paano na ‘yan, Meddie? Kaya pa ba ni Clementine?” tanong ni Angela na mukhang kinakabahan.

Umiling si Clementine.

“I think I cannot walk like this.” aniya.

Namutla ang coordinator. Nagkatinginan sila ni Angela at Meddie.

“Eh, paano na ‘yan bukas na ‘to! Paano si Vance? Wala na siyang partner!”

Umiling si Clementine at nag-angat ng tingin sa coordinator

“He’ll have one,” sagot niya.

“Eh, sino?” tanong ni Meddie. “We don’t have the time to train another candidate. Bukas na ‘to!”

Tumingin si Clementine sa babaeng nasa likod ni Quentin. Frances looked scared and concerned with what happened to her.

Tinuro siya ni Clementine.

“Siya.” sabi niya, “Siya ang magiging partner ni Vance bukas.”

Natahimik ang lahat at parang naguguluhan sa sinabi ni Clementine. Even Quentin looked at her like she was joking.

But she’s not.

Una pa lang. Alam na niya na ito ang gagawin niya. She made sure that Frances would watch their rehearsals after classes so she can have learn the sequence and on how it’s gonna be.

Ito talaga ang plano niya.

She will have Frances join the pageant instead of her. In that way, mapapansin ng lahat si Frances.

Even Quentin.

“A-Ayoko, C-Clementine.” sabi ni Frances at kinakabahan na umiling.

Clementine maintained a straight face.

“Joke ba ‘to?” nakakainsultong sinabi ng coordinator.

“Si Alyssa na lang ‘yung third—“

Pinutol niya ang kahit na ano na sasabihin ni Meddie.

“Ikaw na rin ang nagsabi Meddie na wala na tayong oras para mag-train pa ng iba. Si Frances palagi nandito. I think it will be wise for her to join.” sabi ni Clementine.

An officer handed Quentin ice pack. Nilagay ito ng binata sa paa niya. Pumikit si Clementine sa lamig noon.

Kinagat ni Angela ang bibig niya na parang nag-iisip. Sinamantala ni Clementine iyon.

“Angela,” Clementine called and looked at her seriously, “Kung gusto mo na mag-ing success ito, choose Frances as my replacement.”

Sumapit ang kinabukasan. Clementine woke up late. Bumangon siya at tiningnan ang paa niya na nakabalot ng benda.

Umiling siya at tumayo. Kinuha niya ang saklay na binigay ni Quentin kagabi. She really sprained her ankle. She thought it was too much for helping a nerd to gain some confidence pero tinuring niya iyong blessing dahil hindi siya pinilit ni Quentin na pumasok para sa morning schedule ng Acquaintance Day.

She will definitely attend the evening pageant. She wanted to be there for Frances.

Pumayag si Angela for the sake of the success and smooth event. Walang naga-wang ang mga ito dahil biglaan at ang pinakamatinong desisyon ay ang sumang-ayon sa kaniya.

She called Frances when she went home last night. Sinabi niya na sinadya niya ang hindi pagsali para sa pagsasagawa ng plano.

Noong una, ayaw ni Frances na sumali pero sa huli ay napilit din para mapansin siya ni Quentin. She knew that there will be no problem dahil payat si Frances at paniguradong magakakasya ang mga damit na para sana sa kaniya.

Bumaba si Clementine para kumain. She was so relaxed dahil wala si Quentin at An-gela doon. This was the life she wanted. Puno ng katahimikan.

“Ikaw ba na bata ka ay sigurado na manonood ng pageant na ganiyan ang paa mo?” tanong ni Manang.

Tumango siya.

“Kailangan, Manang. May attendance kasi. Magpapahatid na lang ako sa driver ta-pos sasabay kay Quenti pauwi.” sagot niya at kinagatan ang hotdog na nasa tinidor.

“Oh, siya sige! Basta mag-iingat ka at hindi ko alam kung paano sasabihin sa Dad-dy mo kapag napahamak ka pa lalo!” sabi ni Manang.

She enjoyed the peaceful day until 5 pm. She did prepare to go to school. Nagsuot lang siya ng ternong sweater at pants para kumportable siya.

Pagbaba niya sa sasakyan, sinalubong siya ng isang seryosong Quentin Blanco.

“Why are you here?” tanong niya.

“Tumawag si Manang para alalayan ka. The pageant’s about to start.” he said at ni-lingon ang driver.

“Salamat, Mang Tani sa paghahatid kay Senyorita.” aniya at tumango sa matandang driver.

“Wala iyon, Sir Quentin. Aalis na ako.” pagpapaalam ng matanda.

Hinawakan ni Quentin ang bag ni Clementine. Nagbulungan ang mga estudiyante na nakakita sa kaniya.

“Totoo nga pala na na-sprain siya kagabi. Sayang naman at hindi siya makakasali.” bulong noong isa.

Hindi niya pinansin iyong mga kumento ng tao na hindi sila naniniwala sa kaka-yanan ni Frances sa pageant. Clementine stopped herself from answering some of them.

Marami na ang tao sa gym dahil magsisimula na. Nakatingin ang mga estudiyante sa kanila ni Quentin na pumasok sa gym.

“Nasa unahan ang block mates mo,” sabi ni Quentin nang umupo siya sa parteng unahan. “Doon ako uupo sa mga ka-faculty. Huwag kang aalis diyan pagkatapos.” bilin pa ni Quentin.

Nilingon siya ng mga ito na nakangiti sa kaniya ng malungkot. Ngumiti siya at ku-maway sa mga ito.

“Sayang naman, Clementine!” sabi noong isa.

“Oo nga eh. Pero hayaan niyo na! Alam ko naman na kaya ni Frances ‘yan.” she smiled at them.

“Naku! Ewan ko lang dun sa junior na ‘yun? Ang nerd naman noong isang iyon! Sana huwag siyang parang robot mamaya.” sabi ng isang kaklase at umirap.

Naputol ang sasabihin nila ng mabuhay ang sound system. Namatay din ang mga ilaw at tanging ang stage sa unahan ang mayroon.

Nagsigawan ang mga estudiyante nang makita nila ang emcee na nakatayo na sa gitna.

“Good evening to all of you! I may now commence the start of our pageant with a simple prayer video.” sabi nito at nag-play ang video.

Matapos iyon ay nagsigawan na sila dahil inintroduce na ng emcee ang mga can-didate. Everyone cheered when the familiar music was playing. Iyon ang oras na lalabas na ang mga candidates para magpakilala.

Clementine clapped when candidate number 1 appeared. She introduced herself na sinundan ng kaniyang partner na si Candidate number 2.

They cheered when their candidate introduced their selves. Higit ang hinga ng mga taga-marketing nang candidate number 7 na. Lumabas mula sa backstage si Frances na naka-all smile, walang salamin at naka-make up. Clementine cannot clap because she was stunned with Frances’ face.

“Oh my god.” naibulong na lang niya.

Frances long and dreamy legs were flaunted as she walked. Bagay na bagay at pa-rang sinukat din ang silver na damit na para kay Clementine. Parang ginawa dahil kaniya talaga iyon. She confidently stopped in front of the camera.

“Frances Beredo, Marketing!” aniya sa mic at nag-pose pa.

She’s really confident and pretty. Parang hindi siya pinilit o replacement sa pageant na ito. It looked like she’s really the candidate from the start.

Unti-unting nagsigawan ang mga estudiyante. Pilit na ngumiti si Clementine sa mga puri ng mga block mates niya.

“Sh*t! Pare, si Frances ‘yan?” sigaw noong isa.

“Tangina! Ang ganda mo, Frances!” sigawan nila.

She immediately scanned the area where the faculty members were seating. Nakita niyang seryosong nakatitig si Quentin kay France Another male teacher said some-thing to him while pointing at Frances. Quentin nodded with a wide smile. He looked pleased with her dahil unti-unti rin siyang ngumiti at pumalakpak habang nakatitig pa rin kay Frances.

Napawi ang ngiti ni Clementine. Hindi niya mawari kung bakit mayroon sa dibdib niya ang biglang nanlamig.