Sunod-sunod pa rin ang putok ng baril sa kapaligiran at walang tigil ang agos ng luha ko habang nakatitig sa nakabulagta at hindi na humihinga na si Blade. Dilat ang mata nito ngunit mababanaag ang walang buhay nitong tingin sa kawalan. Ang kabuuan niya ay punong-puno ng dugo dahil sa tama ng bala na bumaon sa kanyang katawan.
Ang kaniyang malamig na kamay ay nakahawak nang mahigpit sa akin at kahit sa huling hininga niya ay prinotektahan niya pa rin ako. Sigok, hikbi at hagulhol lamang ang tanging nagawa ko.
No, he can't die
"Blade..."
"Blade!"
Napabalikwas ako nang bangon at kinapa ang aking tabi ngunit walang tao ro'n. Tuloy-tuloy pa rin ang tulo ng luha ko dahil sa hindi ko maipaliwanag na sakit.
It was clearly a dream but the pain I felt, was real. Na kahit hanggang ngayon na
