KRIST’S POV
“Seriously?” Bigla kong nasabi sa kanya at di ko matagong mamula sa tuwa, I haven’t seen him like this before. I go downstairs at dumiretsyo sa green shelter kung saan nandun ang maliit na kwarto.
When I opened the door parang umiba ang paki ramdam ko, I feel everything are so light now unlike before, Sinimulan kong kunin ang mga gamit ko, mula sa mga damit up to this small ring from my finger.
Di ko pwedeng mawala ang singsing na ito, I remember when Mom gave it to me bago ako umuwi ng Pilipinas. I smiled when I saw this thing at
“You’re already a hour here.” I was shocked dahil sa nagsalita sa pinto, I see Ten standing at the door at lumapit saakin. He looks so normal but why of the sudden?
“Can I help?” He said seriously at kinuha niya ang mabigat na bag ko. Nagulat
